Wie is online
4 bezoekers online
Schrijf ons
Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina.
Voor alle nieuwe posts…

volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->


Instagram

Rubrieken
Portal
Portal van bekende en vooral minder bekende bloggers en opiniemakers.
English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archief
oktober 2019
Z M D W D V Z
« sep    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Archief van de rubriek ‘Ego’

Married

Rembrandtfilms

laughton_rembrandt1936

Charles Laughton als Rembrandt in de Britse speelfilm uit 1936.


lk ‘jubileum’ van Rembrandt van Rijn is uiteraard aanleiding tot herdenking en bespiegeling. In 2006 was dat zijn vierhonderdste geboortedag; nu het 350ste jaar na zijn dood. Dankzij twitteraar @veerleslegers kwam ik deze week op het spoor van de website openculture.com, waar je van alles kunt bekijken en (gratis) downloaden van The Metropolitan of Art. Zoals de gerestaureerde Britse Rembrandtfilm uit 1936 (een van de eerste speelfilms met geluid), met Charles Laughton, ook bekend van De Klokkenluider van de Notre Dame, in de titelrol. Het maakte het een en ander bij mij los.

Read the rest of this entry »

Moeder, de mijne

moeder

2x trots

Mijn opstelschrift

opstel001Bladerend in mijn opstelschrift, eindigend in januari 1953, duik ik niet alleen terug in mijn geest van toen, maar uiteraard ook in die van de vervlogen tijd. Mijn leraar Nederlands aan het Onze Lieve Vrouwelyceum (nu kortweg OLV) in Breda was H. G. de Bont, Henk, maar dat dachten we toen niet eens. Hij lás onze opstellen en dat bleek uit zijn met rode inkt geplaatste opmerkingen. Kritisch, maar vaak ook bemoedigend: ‘Je kunt schrijven, maar…’

De Bont schreef als meer docenten aan het lyceum, ook een lesboek dat je moest aanschaffen: Inleiding tot de taalkunst. Zo geweldig was hun salaris nu ook weer niet. Dit even terzijde.

Read the rest of this entry »

Onder blauw licht stond een namaak schatkist half open en moeders juwelen die er uit puilden

oit, nu meer dan vijftig jaar geleden, hadden wij, zonen van de theaterman Henri t’ Sas, een marionetten-theater – eigenlijk beter aan te duiden als miniatuur- of huiskamer-theater. Eén van ons, Berry t’ Sas (1920-2012), heeft de geschiedenis ervan opgeschreven. theatertje1Toneellijst met bijna geopend voordoek en ‘brandscherm’ De foto’s zijn in de jaren vijftig gemaakt door een Eindhovense fotograaf, wiens naam ons is ontschoten.

Read the rest of this entry »

Villa Eras ‘t eigenlijke doelwit bombardement ‘44

erasDe ‘villa van Eras’ aan de Duivelsbruglaan in Breda (Ginneken) staat te koop. Het is sinds 1947 in bezit van de congreatie Priesters van het Heilig Hart en ik heb er in die tijd nog wel, samen met mijn jongere broer, ‘de mis gediend’ (als misdienaar opgetreden). Maar dat is niet de belangrijkste herinnering. In een bericht in BN/DeStem staat onder meer dat het kapitale landhuis, aan de kop van de Bouvignelan in de oorlog door de Duitsers in beslag werd genomen en dienst deed als Kommandantur. Sterker nog, destijds wisten we niet beter dan dat  daar een generale staf was gevestigd. En als zodanig was het ‘t eigenlijke en gemankeerde doel van een bombardement in 1944, waarbij de ernaast gelegen kuurinrichting Bad Wörishofen werd verwoest. (Het plaatje  is van GB Makelaardij.)

Read the rest of this entry »

Oud kiekje (2)

ganzen_aan_de_mark_web
Het stukje Oud kiekje (1) komt zo ongeveer op losse schroeven te staan, als gevolg van mijn vorderingen met de negatiefscanner. Ik ben hierbij chattenderwijs bij de hand genomen door de firma Epson, afdeling Benelux. Nu de ganzen die dezelfde dag in 1953 voor mij op de loop gingen, aan de Mark. Op de achtergrond zie je het toenmalige gebouw van de Vereeniging IJsvermaak.

‘Paardenvleesch’

Paardenvlees heeft, om wat voor reden dan ook, altijd in een wat kwade reuk gestaan. Armoedig. Vroeger wat nadrukkelijker dan nu. Heb wel eens paardenbief gegeten, iets sterker van smaak dan runderbiefstuk, maar goed in te nemen. Mijn vader wijdde eens ‘n verhaal aan het onderwerp: ‘Paardenvleesch.’

Meer

Carnaval Berkel Enschot 1968

carnavalberkel-enschot1968

Mijn broer Eddie (1936-2004) met zijn vrouw Yolande omstreeks 1968 in een carnavalsoptocht in – hoogst waarschijnlijk – Berkel Enschot, tegenwoordig gemeente Tilburg. Hij woonde toen daar, zou later met zijn gezin een ‘wereldreis’ maken en vestigde zich uiteindelijk in Frankrijk. Ed was een geboren komediant.

Zijn laatste kerstdiner

Mijn twee jaar jongere broer Eddie – die heel goed kon schrijven – deed op oudejaarsdag 2003 verslag van zijn laatste kerstdiner. Nog geen twee maanden later zou hij overlijden.

Tussen de regels door proef je zijn melancholie, veroorzaakt door de eenzaamheid, waartoe hij de laatste jaren van zijn leven was veroordeeld.ed-150x150

Ed rechts, naast mij, ca. 1970.

Read the rest of this entry »

BB

Hij was misschien wel de oudste internetter van Nederland en ondertekende zijn aan mij gerichte emails met BB, wat stond voor Broer Berry. Voluit heette hij Bernard Guillaume. Zaterdagmorgen is hij op bijna 92-jarige leeftijd – zoals hij de afgelopen weken graag wilde – in zijn slaap overleden.

Meer op Manieren

Zie ook rubriek Ego

BBenik
BB (r) en ik.

IJsbaan (2)

paveljoen_ijsvermaakDie ijsbaan van de Vereniging IJsvermaak  in Ginneken (waarvan rechts het allang afgebroken paviljoen) vertegenwoordigt toch wel een flinke hap van mijn jeugdherinneringen, realiseer ik me nu.  Zo denk ik aan de tijd na de oorlog dat het bedijken van dit stuk Bouvignewei een project was van de DUW. Afkorting van ‘Dienst Uitvoerende Werken’ ten behoeve van werklozen. Niet echt verheffend. Ze werkten met schoppen en van die karretjes op rails en dat trok vooral mijn aandacht, spoorfanaat die ik was.

Read the rest of this entry »

IJsbaan

Vereniging IJsvermaakDe baan van de Vereniging IJsvermaak aan de Bouvignelaan in Ginneken is vanmiddag, bij een ijsdikte van 8 cm en enkele afgezette wakken opengesteld voor de leden.

Op die plek heb ik leren schaatsen.

Daar vind je iets van terug in het volgende gedicht-fragment.

Read the rest of this entry »

Relict

Wikipedia: Een relict is een organisme, soort of verschijnsel () uit vroeger tijden dat de grote veranderingen sindsdien in het milieu heeft overleefd, terwijl de andere soorten zijn uitgestorven dan wel verdwenen.toiletrelict_dendeijl
Hoewel het niet voldoet aan de voorwaarde dat ‘de andere soorten zijn verdwenen’, is het afgebeelde toiletgebouwtje een typisch voorbeeld van een relict. Het gebouwtje, dat allang niet meer doet wat het belooft, namelijk toilet wezen, staat bij het Bredase etablissement Huis Den Deijl, achter het Mastbosch in Breda.

Bij een groot familiefeest dat wij daar mochten beleven, werd ik bestormd door herinneringen. Dat feest was ook niet voor niets dáár georganiseerd. Onze familie is als het ware onverbrekelijk met Den Deijl  verbonden. Mijn jongste zus had er bij voorbeeld in 1945 haar bruiloft, waarbij men volgens mijn vader, bij gebrek aan beter, ‘korstjes van pasteien’ at.

Lees verder op Manieren

Een geschenk uit de hemel

geitje
Het gaat er niet om of ik in de hemel geloof. Zij deed het. Dezer dagen kreeg ik dus een geschenk uit de hemel: een gouache, geitje in een nevelig landschap, in de buurt van Son en Breugel, waar mijn zus Kitty haar laatste dagen sleet. Gestorven in juli 2007, heeft ze het me nagelaten, omdat ze wist dat ik er van hield. Voor mij is het schilderijtje mijn zus. Punt. Wie zij was, schreef ik eerder hier.

(Dit berichtje is een reconstructie. In december 2010 is mijn weblog namelijk gecrashed en toen raakte ik ook dit kwijt.)

Dagboek van een moeder in oorlogstijd

Dit is een fragment van een dagboek, dat mijn moeder, Dina t’Sas-Schunterman in Wereldoorlog II bijhield. De passage stamt vermoedelijk uit 1944. Het is allemaal vluchtig, in telegramstijl genoteerd.

Read the rest of this entry »