Wie is online
12 bezoekers online
Schrijf ons
Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina.
Voor alle nieuwe posts…

volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Rubrieken
Portal
Portal van bekende en vooral minder bekende bloggers en opiniemakers.
English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archief
februari 2019
Z M D W D V Z
« jan    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728  

Archief van de rubriek ‘Boeken’

Houdoe compleet

houdoeVul eens een compleet boek over de Brabantse uitroep Houdoe. Taalvirtuoos Wim Daniëls lapt het ‘m. 175 bladzijden, inclusief illustraties maar toch. Houdoe (hou je goed) in al zijn varianten. Oudoe (West-Brabant), Houdoe wonne, Houdoe war (de oostkant). Het ontstaan, waarschijnlijk in de negentiende eeuw, de populariteit binnen en buiten de provincie Noord-Brabant (niet in Vlaams Brabant).

De dialecten mogen dan verdwijnen, zo niet Houdoe! Brabantse studenten gebruiken het om zich boven de rivieren te identificeren (zonder zich verder dialectisch uit te drukken). Zelfs ‘Hollanders’ wagen er zich aan, al leggen ze de klemtoon verkeerd, op de tweede in plaats van de eerste lettergreep. Het woord staat dan ook al jaren in Van Dale.

Read the rest of this entry »

Zingen wij de lof van I.L. Pfeijffer

Boekbespreking door Sante Brun


ngrand-hotel-europakele jaren geleden vroeg een ver familielid van mij een manuscript van zijn hand te lezen: zou dat iets zijn dat een uitgever zou willen uitgeven? Ik las het verhaal – in essentie een speurtocht naar een verdwenen schilderij uit de zeventiende of achttiende eeuw – en had één suggestie voor de auteur: herschrijven van de dialogen waaruit het boek grotendeels bestond; ze waren volgens mij geschreven in een onrealistisch soort essayistische stijl waardoor het besprokene in de dialogen nogal onnatuurlijk en stijf overkwam.

Hij deed er veel aan en het boek werd er beter leesbaar door en is ook aardig verkocht.

Read the rest of this entry »

De zaak Woutertje Pieterse

Sante Brun


woutertje-pieterseigenlijk heeft Multatuli – Eduard Douwes Dekker, zeg ik er maar even bij, schrijver van een van de beroemdste boeken uit de Nederlandse literatuur Max Havelaar, of de Koffijveilingen van de Nederlandsche Handelmaatschappij – eigenlijk heeft Multatuli zijn andere beroemde werk, Woutertje Pieterse niet zelf geschreven, althans niet in de romanvorm die het bij het uitkomen in 1890 kreeg. Zelf had Multatuli gezegd dat het moeilijk was de geschiedenis van de Amsterdamse jongen Woutertje Pieterse los te zien van zijn overige werk, het verhaal verscheen in diverse jaren in de tweede helft van de negentiende eeuw in de serie ‘Ideën’. Drie jaar na zijn  overlijden liet zijn weduwe het boek alsnog verschijnen en het is sindsdien ondanks alle tekortkomingen gerekend tot de highlights van de Nederlandse literatuur.

Read the rest of this entry »

‘Het is te laat, het komt niet meer goed’

ij toert al enige tijd langs de collegezalen van de wereld met zijn lezing Can non-humans speak, en gisteren was het de beurt aan de Frans Palmzaal van de Universiteit Maastricht, uiteraard beter bekend als Maastricht University. Het is een kelderachtige zaal met vervaarlijke betonnen balken aan het plafond en achter het spreekgestoelte is een kunstwerk aangebracht dat zo veel licht geeft dat van de spreker slechts het silhouet te zien is.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

ghosh

Dolletjes

joopterheul

n opeens krijgt Cissy van Marxveldt, schrijfster van meisjesboeken in de jaren dertig en honderd jaar geleden geboren, ‘n soort van erkenning. En niet van de eersten de besten. Figuren als Sylvia Witteman, Nicolien Mizee en Judith Elselin blijken haar Joop ter Heul nog regelmatig te herlezen. Nostalgie? Merkwaardig, want het zijn erfenissen van hun (groot)moeders, die toen bakvisschen waren en, als prinses Juliana, alles dolletjes vonden.

Read the rest of this entry »

Een roman die helaas iets actueels heeft

Boekbespreking door Sante Brun


milkmanet is wel even wennen, het lezen van Milkman van Anna Burns. Ik had het gekocht omdat ze er de Man Booker Prize mee had gewonnen en dat is vaak een goede hint gebleken.

Dat was het ook in dit geval, laat ik dit voorop stellen. Maar ik heb zelden een boek gelezen waar je zo goed bij moet opletten. Niemand (op een enkeling na, die verder nauwelijks een rol speelt) heeft in het boek een naam. Ja, er is er een die McSomebody wordt genoemd, maar dat helpt je ook niet veel verder. De ik-figuur is een jonge vrouw van achttien jaar, die afwisselend ‘daughter’, ‘middle sister’ en ‘maybe-girlfriend’ heet, al naar gelang de situatie, en dat geldt verder voor alle mensen die ze tegenkomt in deze magistrale monologue interieur van een meisje dat de pech heeft (of het geluk, kan ook) dat ze een buitenbeentje is. Ze leest bijvoorbeeld boeken, bij voorkeur uit de negentiende eeuw, en ook nog tijdens het wandelen.

Read the rest of this entry »

Niets geleerd van ‘Im Westen Nichts Neues’

Boekbespreking door Sante Brun


et was Wapenstilstandsdag, honderd jaar na dato en ik dacht: laat ik nou eindelijk eens Im Westen Nichts Neues van Erich Maria Remarque lezen. Ik had het niet in huis, maar geen nood: in 2014, bij het ‘eeuwfeest’ van het begin van de Eerste Wereldoorlog had de firma Kiepenheuer & Witsch in Keulen, een linksige uitgeverij die bijvoorbeeld ook Heinrich Böll uitgaf, een nieuwe uitgave verzorgd en er zelfs in augustus 2018 een nieuwe druk, de elfde, van laten verschijnen.

Im Westen Nichts Neues heeft voor mij vele jaren een achteraf nogal onbegrijpelijke onbereikbaarheid gehad, ik weet niet precies hoezo. Misschien omdat ik er vooral aan dacht dat ‘t het definitieve verhaal over de Eerste Wereldoorlog was en ik liever Engels las dan Duits…

Read the rest of this entry »

De gruwelijke twintigste eeuw in Georgië

Boekbespreking door Sante Brun


haratischwiliOm mijn reputatie als taalnazi gestand te doen, begin ik maar met de enige vertaalfout die ik heb gevonden op de 1276 pagina’s van Het Achtste Leven (voor Brilka). Het gaat om het woord ‘partijdag’, (van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie) vermoedelijk Parteitag in het in het Duits geschreven boek, en dat is in het Nederlands natuurlijk partijcongres. Maar daar kan ik dan meteen bij vermelden dat ik meestal sterk aarzel om vertalingen te lezen, maar in dit geval pakt het uitstekend uit, Elly Schippers en Jantsje Post hebben een formidabele prestatie geleverd met de vertaling van deze pil.

Het is boek is geschreven door Nino Haratischwili, 35-jarige in Georgië geboren schrijfster die sinds vijftien jaar in Berlijn woont, en het is uiteraard een prestatie op zich – na die korte tijd al zo’n roman te schrijven in het Duits terwijl ze van huis uit Georgisch (en ik neem aan Russisch) spreekt.

Read the rest of this entry »

Een spectaculaire Grunberg

Boekbespreking door Sante Brun


goede-mannen-grunbergAan Arnon Grunberg valt nauwelijks te ontkomen. Ik volg hem min of meer (gedwongen) omdat ik de Volkskrant lees en de VPRO-gids en daardoor weet ik dat hij vaak op de vreemdste plaatsen begeeft en daar stof zoekt voor zijn boeken. Zo kon je weten dat hij een tijdje geleden de brandweerkazerne in Heerlen had bezocht en de Abdij Lilbosch in Echt.

En waarom? Dat lees je in Goede Mannen, de nieuwste roman van Grunberg. Een lijvig stukje werk, en ik mag zonder veel aarzeling daaraan toevoegen: een meesterwerk dat met kop en schouders uitsteekt boven het toch niet onaanzienlijke oeuvre van de schrijver tot nu toe.

Het is het verhaal van Geniek Janowski, een serieuze lange man van weinig woorden die worstelt met twee vragen: wat is troost en wat is liefde en als derde vraag: wat is het verband tussen die twee.

Read the rest of this entry »

Nederland besnuffeld

floris

Een simpele tegel bij Muiderberg markeert de plek waar graaf Floris V van Holland (daarvoor: Holtland) door andere edelen zou zijn vermoord. Foto’s Flip van Doorn.


Kun je Nederland bewandelen en aan de hand van wat je ziet zijn geschiedenis beschrijven? De wandelaar-schrijver Flip van Doorn bewijst het in zijn pas verschenen boek Een verzonnen koninkrijk. Ondertitel: ‘Het verhaal van onze nationale mythe’. Sterker nog: Van Doorn begint met graven in de achtertuin van zijn woning in het Friese stadje IJlst en vindt…schelpen, want ooit golfde hier de Middelzee.

Read the rest of this entry »

Het falende geheugen en zo nog het een en ander

Sante Brun


Het Bureau van J.J.Voskuil heeft er op een eigenaardige manier behoorlijk ingehakt, ik zag op een gegeven moment overal verschijnselen die Voskuil ook beschrijft. Je gaat sommige mensen beter waarderen en andere meer wantrouwen, daar komt het op neer.

Maar daarna kwam Duitse Bruiloft van Pieter Waterdrinker, een tragikomische klucht die ook weer andere mensen en menselijkheden aan de orde stelde.

Read the rest of this entry »

Handboek over kantoor in zeven delen

Boekbespreking door Sante Brun


het-bureaue kunt niet alles dat ‘actueel’ is direct lezen en er zijn zoveel oude boeken die ik niet gelezen heb en die me toch nopen tot het schrijven van een overweging. In Deventer tikte ik begin september een mooi exemplaar van Woutertje Pieterse van Multatuli op de kop, reken maar dat ik daar op terugkom.

Het was niettemin even raar dat ik besloot te schrijven over Het Bureau van J.J. Voskuil, een roman in zeven delen met in totaal vijfduizend pagina’s dundruk, waarvan het laatste deel alweer twintig jaar geleden verscheen. En dat alom voornamelijk juichend werd besproken.

Read the rest of this entry »

Onno Blom wint biografieprijs voor Wolkersboek

Onno_blomDe Stichting Nederlandse Biografieprijs heeft de prijs voor 2018 (15.000 euro) toegekend aan Onno Blom voor zijn levensbeschrijving van de auteur en beeldhouwer Jan Wolkers.

Deze prijs wordt eens in de twee jaar uitgereikt voor de beste biografie, die bij een Nederlandse of Vlaamse uitgeverij is verschenen.

Klik hier Voor een bespreking van de biografie, waaraan Blom tien jaar heeft gewerkt.                  Onno Blom. Foto Wikipedia

Voorpagina hhBest

Eindelijk wat meer over (Market) Garden

Antony Beevor schreef het ultieme boek over Slag om Arnhem

airborn_son

Kinderen verwelkomen Amerikaanse parachutisten tussen Son en Sint-Oedenrode. Foto Beeldbank NIOD, opgenomen in Antony Beevor’s boek ‘De Slag om Arnhem’.


In de boeken die tot dusver over de operatie Market Garden (17-26 september 1944) zijn geschreven en dat zijn er nogal wat, bleef het onderdeel Garden, de opmars van de geallieerden vanuit België via Eindhoven naar het noorden, tamelijk onderbelicht. Terwijl de vertraging die daarbij optrad wellicht de hoofdoorzaak was van de mislukking van de verovering van de brug over de Nederrijn in Arnhem. Het accent van de beschrijvingen ligt meestal op wat er gebeurde in Arnhem en het westelijk daarvan gelegen Oosterbeek. Het boek ‘De Slag om Arnhem’ van de Britse historicus Antony Beevor, wiens D-Day ik al eerder besprak, zet deze ‘omissie’ meer dan recht. Hetzelfde geldt trouwens voor het zwaar geteisterde Nijmegen, al zal daarover wel meer literatuur bestaan, dan die ik ken.

Read the rest of this entry »

Griekse mythen met een stiff upperlip

Boekbespreking door Sante Brun


Het boek ligt er al een tijdje, de Decamerone van Giovanni Boccaccio, in een fry-mythosherschreven versie. O nee: Aldo Busi, die het boek te pakken nam, schrijft in de flaptekst dat hij het boek vertááld heeft, en dat is wat anders dan herschrijven – herschrijven leidt al gauw tot inkorten, denk ik, maar daar is Busi verre van gebleven: het boek telt nog altijd 800 dichtbedrukte pagina’s, over de tien dagen die jonge Florentijnse edelen doorbrachten op een geïsoleerd gelegen kasteel, op de vlucht voor de zoveelste pestepidemie in hun stad. Om de verveling tegen te gaan vertellen ze elkaar min of meer geile verhalen. Busi vertaalde het boek in het Italiaans, hoewel dat natuurlijk ook de oorspronkelijke taal was, maar dan het Italiaans van omstreeks 1350, toen Boccaccio de honderd verhalen schreef. Ik heb de oorspronkelijke tekst nooit onder ogen gehad, de Divina Commedia van Dante Alighieri wel, ik heb het zelfs grotendeels gelezen, al kostte het ontstellend veel moeite om door de brij van voetnoten op elke pagina heen te komen. De conclusie was dat Italiaans uit die tijd niet gemakkelijk was, maar als je de tijd neemt redelijk goed te begrijpen.

Read the rest of this entry »