Wie is online
6 bezoekers online
Schrijf ons
Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina.
Voor alle nieuwe posts…

volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Rubrieken
Portal
Portal van bekende en vooral minder bekende bloggers en opiniemakers.
English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archief
mei 2019
Z M D W D V Z
« apr    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Archief van de rubriek ‘Boeken’

Wie was Garibaldi ook alweer?

garibaldi2


Standbeeld van Garibaldi in Genua, met rode doek. Rechts zijn graf op Caprera, naast de door hemzelf gebouwde windmolen.


Sante Brun
G

aribaldi, Garibaldi / Wie was dat ook alweer? / Was het een minister? / Of was het een profeet? / Misschien wel een zigeuner, / misschien wel een atleet!
Voor zover mij bekend is dit boek niet vertaald in het Nederlands. Wel in het Engels, helaas peperduur.
Hans Teeuwen had destijds, in zijn voorstelling ‘Met een Breierdeck’ – volgend jaar alweer 25 jaar oud! – geen antwoord op die vraag, maar ik weet intussen dat het geen van genoemde beroepen was, omdat ik net een recente biografie van Giuseppe Garibaldi heb gelezen, tegengekomen in de nalatenschap van mijn zuster Lidia, geschreven in 2001, door Alfonso Scirocco, volgens de flaptekst hoogleraar op het gebied van Il Risorgimento aan de universiteit van Napels, dus dat is het juiste adres. En Risorgimento is een woord dat uitsluitend gebruikt wordt in verband met het proces van eenwording van Italië, ruwweg de periode tussen 1840 en 1880.

Read the rest of this entry »

Laat die Robert Vuijsje maar schuiven

bestevriendet boek verscheen in 2012, nadat de schrijver vier jaar eerder behoorlijk succes had met zijn debuut Alleen maar nette mensen. Robert Vuijsje’s Beste Vriend is een intermezzo; het ‘lang verwachte’ vervolg kwam onlangs onder de titel Salomon’s Oordeel. Of Beste Vriend een succes is, weet ik niet; ik kocht het in de ramsj, maar dat hoeft tegenwoordig bij de ongehoorde omloopsnelheid van boeken geen diskwalificatie in te houden.

Hoe of wat dan ook, ik heb er mij mee vermaakt. Beste Vriend is een satire op Het Wereldje, de grachtengordel, ons soort mensen in Oud Zuid, inclusief de P.C. Hooftstraat, personal coaches en de mediabent.

De ik-figuur heet Samuel Green, oorspronkelijk trouwens Groen. De aanduiding BN-er komt in het boek niet voor, maar Green is beroemd, al mag Jahweh weten waardoor. ‘Roem is de nieuwe religie,’ waarin smartphones en social media de sturing bepalen. Read the rest of this entry »

Dat waren nog eens echte Bourgondiërs

Boekbespreking door Sante Brun


bourgondiersp 17 februari 1454 hield de toenmalige Bourgondische hertog Filips de Goede een groots banket in een van zijn paleizen in Rijssel (tegenwoordig Lille – zo vreemd is het niet, het is maar of je het woord isle uitspreekt in het Frans of in het Engels) dat bekend is geworden als het Banket van de Fazant. De hertog beoogde ermee steun in de vorm van personeel en van geld bijeen te krijgen voor zijn voornemen een kruistocht te beginnen om de moslims mores te leren. De fazant was een dier waar men een eed bij zwoer en hij werd bij het banket binnengebracht door een man die Gulden-vlies werd genoemd, en op die fazant zwoer Filips een dure eed dat hij die kruistocht inderdaad zou ondernemen.

Het feest was één grote circusvoorstelling, met onder meer allerlei wonderlijke machines een rol speelden en een beeld van een naakte vrouw, uit wier borsten twee soorten rode wijn spoten.

Read the rest of this entry »

De oorsprong van de bad trip

Boekbespreking door Sante Brun


outside-looking-inmen blijft hem hardnekkig ‘storyteller’ noemen, en uit de context zou je kunnen opmaken: dat is toch een trapje lager dan een echte romancier. Niettemin is hij wat mij betreft dé grote Amerikaanse schrijver van deze tijd, Thomas Coraghessan Boyle.

We hadden al een tijdje geen nieuw boek van hem gezien, en dit boek heeft – als je Boyles twittergedrag als maatstaf mag nemen – ook wel wat moeite gekost. In de herfst kwam de Duitse versie van Outside looking in al uit (heeft wellicht iets te maken met het feit dat Boyles echtgenote, Frau B. van Duitse afkomst is), maar deze week viel dus het origineel op de mat.

Read the rest of this entry »

Het niet zo rijke Roomse Leven

oma

et kindermisbruik in de rooms-katholieke kerk is de laatste jaren zo op de voorgrond komen te staan dat de gedachten aan het Rijke Roomsche Leven, zoals in 1963 geschetst door Michel van der Plas, bijna zijn verdwenen. Evengoed De Lachende Kerk van de katholieke cabaretier Fons Jansen. Wat zij vertelden was allemaal waar, maar los van dat misbruik, niet alles.

Van der Plas en Jansen kwamen uit ‘de hogere klassen’, zoals ook de schrijver Godfried Bomans. Intellectuelen die keken door de bijpassende bril. Het roomse leven was niet altijd zo rijk, laat staan dat het voortdurend lachen was geblazen. Vanuit dat totaal andere gezichtspunt en aan de hand van het leven van haar grootmoeder, schreef Ineke van Pelt haar boek: Mijn Rooie Roomse Oma.

Read the rest of this entry »

Deutschland, deine Milliarden

Boekbespreking door Sante Brun


e hochdeutschlandvolgende zin, liebe Freundinnen und Freunde, komt niet uit het Grossdiktat der Hochdeutschen Sprache, maar is wel een van de kernzinnen uit Hochdeutschland, een vorig jaar uitgekomen boek van de van oorsprong Oostenrijkse schrijver Alexander Schimmelbusch. Stel u gerust, ik bespreek hier een boek dat ook in het Nederlands is verschenen.

‘Anstatt also das Lamento von Deutschland als marodem Umverteilungs-Streichelzoo anzustimmen, würde es darum gehen müssen, die Bundesrepublik, deren Steuereinnahmen immer noch sprudelten, als Unternehmerin zu positionieren, in einer ganzen Reihe von Sektoren, vor allem aber in der Strombranche, in Anbetracht der paradigmatischen Verwerfungen infolge die Energiewende, um die Neuordnung der Infrastruktur des weltführenden Industriestrandortes Deutschland nicht dem untergeordneten Konflikt financieller Einzelinteressen zu überlassen.’

Read the rest of this entry »

Een schitterende achtbaan

Boekbespreking door Sante Brun


m erin te komen eerst maar eens een paar losse opmerkingen. Otmar’s Zonen, het langverwachte tweede boek van Peter Buwalda, bevat een aantal losse draden die vermoedelijk pas in de volgende delen (er komen er nog twee, waarvan er een nagenoeg al klaar is) aan de orde komen.

Een ervan: Otmar Smit (die zelf nauwelijks in het boek voorkomt) heeft maar één zoon en een stiefzoon. De zoon, Dolf, is een geweldige pianist die in zijn eigenwijsheid op de afgrond afstevent, maar in het boek een betrekkelijk kleine rol speelt, namelijk als de ontdekker van een verloren gegaan deel uit een sonate van Beethoven.

buwalda

Read the rest of this entry »

Een stuk of vijf boeken en wat ik daarbij dacht

Sante Brun


nlangs besteedde ik aandacht aan enkele opmerkingen van de Indiase schrijver Amitav Ghosh over de manier waarop moderne romanschrijvers aandacht besteden aan de klimaatverandering, of klimaatverandering gebruiken als onderwerp voor hun boeken. Hij concludeerde dat dat zeer spaarzaam gebeurt, mede door het feit dat de klimaatverandering ‘te groot’ is, niet geschikt voor de doorgaans intieme inhoud van moderne literatuur. Dit in tegenstelling tot de grote legendes van de mensheid, die juist de grote gebeurtenissen – vulkaanuitbarstingen, ontstaan van planeten, opduiken of verdwijnen van continenten – tot onderwerp hebben.

Read the rest of this entry »

Houdoe compleet

houdoeVul eens een compleet boek over de Brabantse uitroep Houdoe. Taalvirtuoos Wim Daniëls lapt het ‘m. 175 bladzijden, inclusief illustraties maar toch. Houdoe (hou je goed) in al zijn varianten. Oudoe (West-Brabant), Houdoe wonne, Houdoe war (de oostkant). Het ontstaan, waarschijnlijk in de negentiende eeuw, de populariteit binnen en buiten de provincie Noord-Brabant (niet in Vlaams Brabant).

De dialecten mogen dan verdwijnen, zo niet Houdoe! Brabantse studenten gebruiken het om zich boven de rivieren te identificeren (zonder zich verder dialectisch uit te drukken). Zelfs ‘Hollanders’ wagen er zich aan, al leggen ze de klemtoon verkeerd, op de tweede in plaats van de eerste lettergreep. Het woord staat dan ook al jaren in Van Dale.

Read the rest of this entry »

Zingen wij de lof van I.L. Pfeijffer

Boekbespreking door Sante Brun


ngrand-hotel-europakele jaren geleden vroeg een ver familielid van mij een manuscript van zijn hand te lezen: zou dat iets zijn dat een uitgever zou willen uitgeven? Ik las het verhaal – in essentie een speurtocht naar een verdwenen schilderij uit de zeventiende of achttiende eeuw – en had één suggestie voor de auteur: herschrijven van de dialogen waaruit het boek grotendeels bestond; ze waren volgens mij geschreven in een onrealistisch soort essayistische stijl waardoor het besprokene in de dialogen nogal onnatuurlijk en stijf overkwam.

Hij deed er veel aan en het boek werd er beter leesbaar door en is ook aardig verkocht.

Read the rest of this entry »

De zaak Woutertje Pieterse

Sante Brun


woutertje-pieterseigenlijk heeft Multatuli – Eduard Douwes Dekker, zeg ik er maar even bij, schrijver van een van de beroemdste boeken uit de Nederlandse literatuur Max Havelaar, of de Koffijveilingen van de Nederlandsche Handelmaatschappij – eigenlijk heeft Multatuli zijn andere beroemde werk, Woutertje Pieterse niet zelf geschreven, althans niet in de romanvorm die het bij het uitkomen in 1890 kreeg. Zelf had Multatuli gezegd dat het moeilijk was de geschiedenis van de Amsterdamse jongen Woutertje Pieterse los te zien van zijn overige werk, het verhaal verscheen in diverse jaren in de tweede helft van de negentiende eeuw in de serie ‘Ideën’. Drie jaar na zijn  overlijden liet zijn weduwe het boek alsnog verschijnen en het is sindsdien ondanks alle tekortkomingen gerekend tot de highlights van de Nederlandse literatuur.

Read the rest of this entry »

‘Het is te laat, het komt niet meer goed’

ij toert al enige tijd langs de collegezalen van de wereld met zijn lezing Can non-humans speak, en gisteren was het de beurt aan de Frans Palmzaal van de Universiteit Maastricht, uiteraard beter bekend als Maastricht University. Het is een kelderachtige zaal met vervaarlijke betonnen balken aan het plafond en achter het spreekgestoelte is een kunstwerk aangebracht dat zo veel licht geeft dat van de spreker slechts het silhouet te zien is.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

ghosh

Dolletjes

joopterheul

n opeens krijgt Cissy van Marxveldt, schrijfster van meisjesboeken in de jaren dertig en honderd jaar geleden geboren, ‘n soort van erkenning. En niet van de eersten de besten. Figuren als Sylvia Witteman, Nicolien Mizee en Judith Elselin blijken haar Joop ter Heul nog regelmatig te herlezen. Nostalgie? Merkwaardig, want het zijn erfenissen van hun (groot)moeders, die toen bakvisschen waren en, als prinses Juliana, alles dolletjes vonden.

Read the rest of this entry »

Een roman die helaas iets actueels heeft

Boekbespreking door Sante Brun


milkmanet is wel even wennen, het lezen van Milkman van Anna Burns. Ik had het gekocht omdat ze er de Man Booker Prize mee had gewonnen en dat is vaak een goede hint gebleken.

Dat was het ook in dit geval, laat ik dit voorop stellen. Maar ik heb zelden een boek gelezen waar je zo goed bij moet opletten. Niemand (op een enkeling na, die verder nauwelijks een rol speelt) heeft in het boek een naam. Ja, er is er een die McSomebody wordt genoemd, maar dat helpt je ook niet veel verder. De ik-figuur is een jonge vrouw van achttien jaar, die afwisselend ‘daughter’, ‘middle sister’ en ‘maybe-girlfriend’ heet, al naar gelang de situatie, en dat geldt verder voor alle mensen die ze tegenkomt in deze magistrale monologue interieur van een meisje dat de pech heeft (of het geluk, kan ook) dat ze een buitenbeentje is. Ze leest bijvoorbeeld boeken, bij voorkeur uit de negentiende eeuw, en ook nog tijdens het wandelen.

Read the rest of this entry »

Niets geleerd van ‘Im Westen Nichts Neues’

Boekbespreking door Sante Brun


et was Wapenstilstandsdag, honderd jaar na dato en ik dacht: laat ik nou eindelijk eens Im Westen Nichts Neues van Erich Maria Remarque lezen. Ik had het niet in huis, maar geen nood: in 2014, bij het ‘eeuwfeest’ van het begin van de Eerste Wereldoorlog had de firma Kiepenheuer & Witsch in Keulen, een linksige uitgeverij die bijvoorbeeld ook Heinrich Böll uitgaf, een nieuwe uitgave verzorgd en er zelfs in augustus 2018 een nieuwe druk, de elfde, van laten verschijnen.

Im Westen Nichts Neues heeft voor mij vele jaren een achteraf nogal onbegrijpelijke onbereikbaarheid gehad, ik weet niet precies hoezo. Misschien omdat ik er vooral aan dacht dat ‘t het definitieve verhaal over de Eerste Wereldoorlog was en ik liever Engels las dan Duits…

Read the rest of this entry »