Wie is online
2 bezoekers online
Voor alle nieuwe posts…

Volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Schrijf ons

Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina. Daar vind je ook richtlijnen, voor het geval dat je mail-notificaties wenst bij nieuwe 'posts' aangaande Best. 

Rubrieken
Opinie of niet?

ls een post op deze site begint met wat in de typografie heet een initiaal, zoals de A hier, bevat zij een mening of interpretatie van de schrijver.

English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archieven
oktober 2022
Z M D W D V Z
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Archief van de rubriek ‘Italië’

Houd deze tip geheim

maan

oit had ik een kennis die elke twee jaar een nieuwe auto kocht. Op de teller van de ‘oude’ stond dan steevast 8000 kilometer. Verreden naar Albert Heijn en naar Lugano (en terug, tweemaal). De man was econoom, ik moest hem voorrekenen dat hij al die afstanden beter met een taxi kon afleggen, dan was hij goedkoper uit. Hij gaf geen sjoege, het ging hem helemaal niet om het geld, denk ik, maar om de buren. Die deden precies hetzelfde, inclusief Lugano. Of Locarno.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Dat onderkomen in Toscane viel niet mee

Na een paar dagen drong het tot ons door: waren wij nou die globetrotters die zich onderweg niet (of juist wel) laten verrassen?

Eerlijk is eerlijk: we waren zwaar teleurgesteld door het appartementje dat we hadden gehuurd in Toscane.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

De cultuur van het eten

vlees
e mens moet eten en hij niet alleen. De zwaluwen boven onze voordeur kwamen ditmaal tegelijk aan, het mannetje voerde het vrouwtje een hapje (of omgekeerd) en daarna gingen ze een tijd naar elkaar zitten kijken. Ik riep: je eieren worden koud! Maar toen vlogen ze weg.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

De Toscaanse kunstvliegers

zwaluwen

s je uit de verkeersnachtmerrie die Florence heet – ik heb het gewenste adres gevonden, maar vraag niet tegen welke schade aan mijn tere kinderziel – weer in je appartementje in het boerenhuis op de afgelegen heuvel zonder naam bent aangenomen, kun je genieten van een van de heerlijkste schouwspelen die de natuur, die ons altijd weer boeit, te bieden heeft, te weten het vrolijke spel van Hirundo rustica, aanzienlijk beter bekend als boerenzwaluw. Een vogelsoort behorende tot de zangvogels, waar ook de kraaien toe behoren, vraag me niet om dat uit te leggen.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Een heel vol leeg land

Wat je na een paar dagen opeens opvalt: dat het deel van Toscane waar we zitten, de Chiantistreek, zo’n ongelooflijk léég land is. Het is intussen ontzettend vol, met wijngaarden, bomen, struiken, cipressen, wijngaarden en natuurlijk wijngaarden. En wilde weiden vol bloemen, maar zonder vee. En kronkelende wegen en weggetjes, sommige onlangs geasfalteerd, andere vol gaten, nog andere te smal voor twee auto’s, waardoor je geregeld onderweg moet onderhandelen over wie eerst mag. En ongeasfalteerde wegen, grintwegen, de beroemde strade bianche, waar je je auto niet aan moet wagen als je er niets dringends te zoeken hebt.

Meer op SanteLOGie – Voorpagina hhBest

Het land van regen, zon en sprookjes

et regent in Toscane, schreef ik in 1999, toen ik nog een dagelijkse column had op pagina 3 van de krant die inmiddels, zoals alles in mijn leven, vrijwel spoorloos is verdwenen.

Maar het regende nu dus niet. Nee, het goot, gisteren, en ik zat er middenin.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Toscaanse vertelling

M_quoteogen wij cola drinken? Omdat het vakantie is?’

Een Hollands gezin komt binnen in restaurant DiVino (woordspeling) in een Toscaans gehucht dat heet Badia di Passignano dat vooral scoort door zijn dorpsgezicht dat je kunt omschrijven als ‘klassiek Toscaans’: veel puntbomen en wijngaarden.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Vingeroefening voor wereldliteratuur

Boekbespreking door Sante Brun


orig jaar besprak ik hier scuratide eerste delen van de trilogie M, Il figlio del secolo en l’Uomo della providenza, geschreven door Antonio Scurati. De driedelige romancyclus beschrijft de opkomst en ondergang van Benito Mussolini als dictator, als Duce, van een fascistische staat, in een unieke mix met wat er onder diens invloed enerzijds, en in het algemeen anderzijds, gebeurde in het Italië van de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Trots vermeldde Scurati dat zijn werk (ik denk ook: zijn meesterwerk) weliswaar een roman was, maar waarvan niets was gefantaseerd. Het derde deel komt wellicht binnenkort.

Scurati is er niet de uitvinder van: de non-fictieroman, die hier en daar zelfs wel wordt beschouwd als de toekomst van de literatuur; maar misschien is hij is er wel meteen een protagonist van formaat van. Ik kan zijn boeken niet wegleggen zolang ik ze niet uit heb, want behalve een handige gebruiker van het schier eindeloze archiefmateriaal waarop hij zich baseert is Scurati ook een stylist van groots formaat. Bij het lezen zie je gewoon hoe de film van de beschreven periode draait voor je geestesoog.

Read the rest of this entry »

Een Italiaans raadseltje

Buurman aan de deur. Hij heeft een brief in de hand en geeft die aan mij. Of ik hem kan vertellen wat in die brief staat, want die is in het Italiaans.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Italië moet verder zonder Montalbano

Boekbespreking door Sante Brun


montalbano2e laatste jaren heb ik driemaal veel te vroeg afscheid genomen van een geliefde auteur. Daar was uiteraard Philip Roth, die na zijn ‘verscheiden’ op deze pagina alsnog drie boeken schreef, daar was Paul Theroux, die echt zelf had gezworen van het reisschrijven af te zijn  maar die daarna een indrukwekkend boek over het Diepe Zuiden van de VS schreef en wiens verslag van een reis door Mexico al een paar weken op mijn nachtkastje bivakkeert.

En dan was er natuurlijk Andrea Camilleri; bij het verschijnen van zijn 22ste Montalbano veronderstelde ik dat het zijn laatste was, of eigenlijk op een na laatste want ik citeerde op 2 augustus 2014 Wikipedia.it, waar Camilleri zegt:  ‘Ik heb Riccardino ingeleverd bij de uitgever op voorwaarde dat het pas wordt gepubliceerd als mijn alzheimer onomkeerbaar is geworden. Maar intussen zal ik, met mijn wilskracht en vastbeslotenheid nog intact, me blijven vermaken met het bedenken van nieuwe verhalen.’

Read the rest of this entry »

Ontsmetting

Ga naar Twitter om de foto’s te kunnen vergroten.

Camilleri: de man, de kettingroker, de schrijver

camilleriet zat er al een maand aan te komen, maar nu het toch gebeurd is, ontploft Italië alsnog: Andrea Camilleri, vooral bekend als ‘vader’ van commissaris Salvo Montalbano, is vanmorgen om 08 uur 20 overleden in het ziekenhuis van de Heilige Geest in Rome, waar hij sinds ongeveer een maand verbleef na een hartstilstand en daarop volgende beroerte. Hij zou op 8 september 94 jaar zijn geworden.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

De Leeuwen van Sicilië

Boekbespreking door Sante Brun


ientallen boeken zijn er over geschreven, ooit waren ze een soort ongekroonde koningen, eerst van Sicilië, daarna van heel Italië, met interessante uitlopers naar Noord- en Zuid-Amerika, de familie, zeg maar rustig: de dynastie Florio. In 2017 verscheen nog een lijvig boekwerk onder de titel I Florio. Regnanti senza corona, De Florio’s, ongekroonde heersers. Maar hier in Nederland heeft nooit iemand van ze gehoord. Nou, helemaal onbekend zijn ze uiteraard niet – autoliefhebbers kennen wel de Targa Florio, een van die krankzinnige autoraces op de Italiaanse openbare weg uit de eerste helft van de vorige eeuw. En wijnliefhebbers willen nog wel eens een glaasje Marsala van het merk Florio drinken – Marsala met ei is zo’n wonderlijke Siciliaanse vinding.

 

 

Read the rest of this entry »

Het stadje met de wielewaal

e merel in de hoge conifeer op de hoek van Via Domenico Semenza in Levanto (provincie La Spezia) is zelf duidelijk op conservatorium geweest, hij improviseerde gisteravond bijvoorbeeld op het Intermezzo uit de Cavalleria Rusticana van Pietro Mascagni – maar zijn concurrent, voor wie hij dat allemaal doet, aan de overkant, geeft hem kranig partij.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Wie was Garibaldi ook alweer?

garibaldi2


Standbeeld van Garibaldi in Genua, met rode doek. Rechts zijn graf op Caprera, naast de door hemzelf gebouwde windmolen.


Sante Brun
G

aribaldi, Garibaldi / Wie was dat ook alweer? / Was het een minister? / Of was het een profeet? / Misschien wel een zigeuner, / misschien wel een atleet!
Voor zover mij bekend is dit boek niet vertaald in het Nederlands. Wel in het Engels, helaas peperduur.
Hans Teeuwen had destijds, in zijn voorstelling ‘Met een Breierdeck’ – volgend jaar alweer 25 jaar oud! – geen antwoord op die vraag, maar ik weet intussen dat het geen van genoemde beroepen was, omdat ik net een recente biografie van Giuseppe Garibaldi heb gelezen, tegengekomen in de nalatenschap van mijn zuster Lidia, geschreven in 2001, door Alfonso Scirocco, volgens de flaptekst hoogleraar op het gebied van Il Risorgimento aan de universiteit van Napels, dus dat is het juiste adres. En Risorgimento is een woord dat uitsluitend gebruikt wordt in verband met het proces van eenwording van Italië, ruwweg de periode tussen 1840 en 1880.

Read the rest of this entry »

Onbesuisde dromen in Italië

Is het eigenlijk helemaal in orde om aandacht te besteden aan, er misschien zelfs een beetje begrip voor te laten doorklinken: populistisch rechts in Italië? En dat dan te doen met behulp van interviewtjes met (voormalige) familieleden en kennissen uit de tijd dat je zelf in Italië woonde? Of gesprekjes met willekeurige voorbijgangers – nou ja, willekeurige deelnemers aan demonstraties? mussolini                    Mussolini

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Camilleri (92) blind, maar nog steeds niet voor de eigentijdse Italiaanse politiek

Boekbespreking door Sante Brun


camilleri
Andrea Camilleri ‘leest’ de nieuwste Montalbano. Dat lukt natuurlijk niet, aangezien hij sinds enige tijd blind is. Hij dicteert zijn boeken aan ‘Valentina’.
Tijdje geleden heb ik, kennelijk in een pessimistische en bovendien nogal slecht geïnformeerde bui, gemeld dat de 22ste Montalbano van Andrea Camilleri wellicht de laatste zou kunnen zijn. De schrijver was toen net 90 jaar geworden en zijn held commissaris Salvo Montalbano leek aan eind van het boek dan wel niet dood te gaan, maar toch ontslag te nemen.

Read the rest of this entry »

Hoe kom je aan die chippies?

ijn laatste stukje heeft onder vrienden en magen reacties opgeleverd die varieerden van vals gegrinnik tot ronduit hoongelach: wie gaat er nou naar zo’n afleggerstent in the middle of nowhere?

Dus om het mezelf nog eens flink in te wrijven een vervolgje.

Hotel Eloro – genoemd naar een verdwenen Griekse vestiging op de Zuidoostkust van Sicilië – is inderdaad een verzamelplaats van mensen die het heel normaal vinden dat hun verblijf bestaat uit roerloos in de zon liggen, veel gratis bier en wijn drinken en wachten op de volgende buffetmaaltijd.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest