Wie is online
4 bezoekers online
Schrijf ons

Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina

Rubrieken
Sociale Media & RSS
Met een RSS-feed ontvang je nieuwe berichten in je feedreader. 

 



 

 

 

Archief
februari 2018
Z M D W D V Z
« jan    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728  

Archief van de rubriek ‘Gastcolumns’

Falende coaches, falende schaatsers

Peter Stiekema


Wanneer leren de Nederlandse schaatstrainers – en in hun voetspoor de schaatsers zelf – nu eens, dat indien je een gouden medaille wil winnen op de achtervolging, ook wel teampursuit geheten, je daar ook heel goed voor dient te trainen, het hele schaatsseizoen lang. Maar niets van dit alles, we beginnen pas tijdens de Olympische Spelen om daar een beetje werk van te maken  De winnende landen doen dat al vanaf augustus, ergens in het verre voorseizoen. En dan sturen we in de finale ene Jan Brokhuijzen (ik weet het, geen naamgrapjes) met defecte schaatsen het ijs op.

Read the rest of this entry »

Een zeer katholieke wijnhandelaar in Roermond

at wordt nog wat, morgen, in Roermond: de begrafenis van een telg uit een roemrucht Roermonds geslacht, Joseph Jean Michel Hubert Drehmanns. De verknochtheid aan het roomsche gedachtegoed kwam ooit tot een hoogtepunt toen een lid van de familie, Josephus Hubertus Drehmanns in het jaar 1900 gewijd werd tot de zeventiende bisschop van Roermond, een functie die hij tot 1913 bekleedde. (In datzelfde jaar schreef hij nog een schitterende Vastenbrief tegen het ‘gemengde huwelijk’).

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

De snikkende duivenmelker

at hadden we even niet meegekregen, vorige week dinsdagmiddag. Gewoon, dom, gemist.

Dat de snik van Halve Zoolstra, sinds enkele seconden in zijn nieuwe functie van aanstaand onbezoldigd rijksveldwachter van Rottummeroog, de inleiding was tot een geheel nieuwe wending in de Nederlandse politiek.

Het daadwerkelijk in het openbaar in snikken uitbarsten van bewindslieden.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Dan maar de wormen

at de staat zo ondemocratisch zou kunnen zijn dat ze zomaar wil beschikken over onze organen, zo zout hadden wij het nog nooit gevreten, Pia Dijkstra.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Hinken op twee gedachten

Peter Stiekema


termorsen van de allerbeste schaatsers, die Nederland ooit gehad heeft, en eigenlijk nog steeds heeft, is Jorien Ter Mors. (<- Foto op haar Twitteraccount) In 2014 won ze twee gouden medailles op de Olympische Spelen in Sotsji. Op de 1500 meter en in de ploegenachtervolging. Ze was, eind 2013 en begin 2014, ook ijzersterk op de 500 meter en de drie en vijf kilometer. Als ze zich er destijds op had toegelegd, was ze zonder meer wereldkampioen all-round geworden. Maar haar liefde ging uit naar short track, een soort boksen op schaatsen. Daarin gesteund door haar coach, Jeroen Otter. Die bestond het zelfs om meer waarde te hechten aan de bronzen medaille van Sjinkie Knegt tijdens de short track in 2014 dan aan de twee gouden medailles van Jorien op de lange baan.

Read the rest of this entry »

De five o’clock shadow is definitief voorbij

Heel vaak blijk ik iets van doen te hebben gehad met een recent overledene. Als je dat heel breed ziet, dan heb ik ook wel iets met Ruud Lubbers: ik zag hem ooit met zijn vrouw in een Volkswagen Golf zitten, stilstaand voor het verkeerslicht in de toenmalige ‘knik’ in de A2 bij Weert.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Een leugentje om pestwil

Peter Stiekema


k sprak onlangs minister Ollongren van Binnenlandse Zaken nog. Ze zat met haar handen in het toch al zo warrige haar. Zij is immers de minister die nepnieuws en andere kletsverhalen te lijf moet. En wat wil nu het geval? Ze is er, via publicaties in de Volkskrant, achter gekomen dat de huidige minister van Buitenlandse Zaken, Halbe Zijlstra, een aantal jaren geleden helemaal geen ontmoeting met Poetin gehad heeft in diens buitenverblijf, zoals hij altijd beweerd heeft.

Read the rest of this entry »

Gaat het een beetje met je IQ, Yernaz?

etnografie

 
Vandaag heb ik zin om de verwarring nog groter te maken.Waar beginnen de gekleurde rassen? Loopt die grens soms dwars door Zwitserland, en door België? Rekent het blanke bazenras van de Randstad Holland de Zeeuwen, Brabanders, Limburgers, Gelderlanders en de rest van Noord- Oost-Nederland tot de gekleurde rassen?

Wat is eigenlijk een ras?

En wat, nu we het er toch over hebben, is een IQ?

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Val van voetstuk?

Jan van de Ven


Even ‘n stukje zonder foto. Dit gaat over iets dat niet in een concreet beeld te vatten valt. Het gaat over Lucebert, de dichter, die van ‘val voor vliegengod’, die nu zelf postuum lijkt te vallen.

Read the rest of this entry »

Een weekeinde vol stadse fratsen

stadse_fratsenLange tijd geleden gingen de boeren eens per jaar naar de grote stad en vergaapten zich daar aan de stadse fratsen – vrouwen zonder hoofddoek, geplaveide straten, huizen met meer dan één verdieping, veel geschreeuw en gesnater, nauwelijks varkens en kippen op straat.

Daar hadden ze in hun plaggenhutten niet van durven dromen.

Een aantal jaren al was ik op een doordeweekse dag niet in een Nederlandse stad in het Westen des lands geweest, maar onlangs wel, en dan voel je je ineens zoals zo’n boertje van buuten, kan ik u melden.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Een luizemoeder in de Witte Zee

mijn moeder was eigenlijk een luizemoeder. Nee, geen luizenmoeder, want in 1946 hoorde je nooit wat over hoofdluis. Ja, thuis wel, we hadden een echte ‘pietenkam’, want je sprak nooit van luizen maar van pietjes (en neten).

Mijn moeder was een luizemoeder, gewoon omdat ze geen idee had van school. Zij vond dat ik niet maar de kleuterschool mocht (het heette toen nog bewaarschool) omdat de kinderen daar ziek van werden. Ik ging dus meteen naar de eerste klas van de lagere school in september 1945 en ik was toen al bijna zeven jaar.

Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Verslaafd aan van alles

Peter Stiekema


azeker, ik heb vroeger ook gerookt. Het begon als kind met chocoladesigaretten die we vlak voor Sinterklaas, keurig verpakt in een echt lijkend merkdoosje, in onze schoen vonden. Tegen de tijd dat we tien waren staken we een schoenveter in brand, die in een wit papiertje was gewikkeld, zodat daar echte rook uitkwam. Het stonk verschrikkelijk. Toen ik een jaar of 13 was kocht ik mijn eerste pakje Caballero. Ik geloof dat die destijds 1,25 gulden per verpakking van 25 stuks kostte. Maar eigenlijk vond ik roken niet zo lekker. Later, aangeland in de hogere klassen van de HBS, rookte ik pijp met van die zoete toffeetabak, die wel lekker rook, maar niet als zodanig smaakte. Ik kreeg met pijp en al wel een intellectueel uiterlijk, vond ik zelf. Medescholieren en vooral docenten dachten daar anders over.

Read the rest of this entry »

Alle vrouwen droegen in die tijd hoofddoekjes

sikorskie watersnoodramp, daar was ik ook al getuige van. Nou ja, ik was 14 jaar, zat in de tweede klas van de hbs en las zorgvuldig de krant – wat ik me uit die tijd herinnerde was de berichtgeving over de Koreaanse oorlog, Panmundjon en Pyongyang waren plaatsen waarvan ik intieme kennis droeg. Voor mij wachten de berichten over Nederlandse gesneuvelden op ‘heuvel 407’ dagelijkse kost en een tamelijk logisch vervolg op de gesneuvelden tijdens de ‘politionele acties’ van een paar jaar eerder. Hoe dan ook: rampspoed was me niet vreemd.
Meer op SanteLOGieVoorpagina hhBest

Hoe slim is een Tweede Kamerlid?

Peter Stiekema


oe slim zijn de leden van de Tweede Kamer eigenlijk? Lezers, die regelmatig mijn gedachtenspinsels een blik waardig gunnen zullen beseffen dat ik geen hoge pet op heb van het gemiddelde lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. En toch hoort dat ongeveer het belangrijkste bestuurscollege van ons land te zijn. Althans, dat heb ik geleerd tijdens de lessen staatsinrichting op de aloude HBS, waar ik een groot deel van de jaren zestig heb doorgebracht.

Read the rest of this entry »

Geleerd van de nazi’s

Peter Stiekema


Ik stel voorop: ik weet dat uitlaatgassen gevaarlijk zijn. Voor de volksgezondheid. Als ik vooraan sta bij het stoplicht, of de gesloten spoorwegovergang, dan ga ik niet nog eens extra gas geven, om zo snel mogelijk weg te spuiten.  Rustig trek ik op, want mij interesseert het niet om aan te geven hoeveel pk ik onder de motorkap heb, of zoals de Duitsers vaak zeggen: wie viel PS ist drin?  170 zeg ik dan nonchalant. PK dus, hij kan veel sneller, maar dat rij ik nooit (meer…)

Read the rest of this entry »