Wie is online
6 bezoekers online
Schrijf ons
Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina.
Voor alle nieuwe posts…

volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Rubrieken
Portal
Portal van bekende en vooral minder bekende bloggers en opiniemakers.
English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archief
juli 2019
Z M D W D V Z
« jun    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Archief van de rubriek ‘Breda’

Drie kippen, twee hanen en geen kip

hanen_valkenberg

Drie kippen en twee hanen (vreedzame coëxistentie) in het stadspark Valkenberg in Breda. Net even tevoren aldaar in een kroeg gehoord: ‘Weet jij, waarom er een haan op de kerktoren staat?’ – ‘Iets van de protestanten? – ‘Anders komt er geen kip.’


Edine Wijnands, columnist:

Waar Brabantse zustersteden een steeds hipper en aantrekkelijker imago beginnen te krijgen, blijft Breda gezapig babbelend achter.

(BN-DeStem) — Voorpagina hhBest

Prinsesselijke bevalling

geboorteHet woord prinsesselijk bestaat niet. Dan maar nieuw gemaakt, want een prins bevalt niet (tenzij hij wel bevalt, natuurlijk).

Mark Traa duikelt uit krantenarchieven vrijwel dagelijks curieuze berichten op en plaatst die dan op Twitter (@marktraa) Zoals dit –> ‘Januari 1938: de weg voor Paleis Soestdijk wordt afgesloten en het luchtruim gaat dicht zodat de geboorte van prinses Beatrix in alle rust kan plaatsvinden.’

Nadat die bevalling voorspoedig was verlopen, had in onze familie een heftig voorval (zo noem ik het maar) plaats.

Read the rest of this entry »

Vondst: Heusdenhoutse kapel, bijna 90 jaar terug

kapel_heusdenhout001Van mijn vriend Jan van H., inmiddels 87, kreeg ik het nieuwsblad Heusdenhout toegestuurd. Dat maakt melding van een opmerkelijke vondst, via Marktplaats, namelijk van een 90 jaar oud schilderijtje (20 x 30 cm, olieverf op paneel) van Anton Rovers (1868-1960), voorstellende de Sint-Annakapel. Die kapel, schreef ik eerder, neemt een voorname plaats in, in het hart  van het voormalige dorp in de gemeente Nieuw Ginneken, dat nu een wijk van Breda is. De kapel bestaat 500 jaar en dat is onlangs uiteraard gevierd.

De ontdekker van het schilderijtje, Dolf Piederiet, geeft in genoemd wijkblad een uitvoerige beschrijving van zijn vondst, met gegevens over de maker, een in Leiden geboren reclame- en kunstschilder.

Interessant is ook het feit, dat Anton de vader was van de in Brabant bekende schilder (in 1939 winnaar van een kunstprijs van het Eindhovense Van Abbemuseum) Dio Rovers (1896-1990).
Lees ook: Ode aan de kapelVoorpagina hhBest

Bruegel zou nu weer in Breda zijn geboren

Het geredekavel over de geboorteplaats van Pieter Bruegel de Oude duurt voort. Nu wordt weer de Nederlandse stad Breda genoemd.
Eerst maar een citaat uit de Brabantse dagbladen van heden:
‘Uit onderzoek van professor Jan Van der Stock van de Leuvense universiteit blijkt dat er geen spoor van Bruegel te bekennen is in Antwerpen en Brussel uit de periode vóór 1551. Volgens de professor staat vast dat hij de zoon was van Adriaan van Breda en Petronella Rubbens. ,,Pieter Bruegel is dus geboren in Breda. Hij heette waarschijnlijk niet Bruegel, maar Van Breda, naar zijn vader", weet Van der Stock.’

In 2013 publiceerde het tijdschrift InBrabant een artikel, waarin tamelijk overtuigend wordt beweerd dat Bruegel wel degelijk uit Breugel bij Eindhoven kwam. Meer

Nieuwe heren, nieuwe stupiditeiten

In de Bredase haven, vlakbij het Spanjaardsgat (waar het beroemde turfschip trouwens niet doorheen voer) ligt een binnenschip dat al bijna een halve eeuw dienst doet als café-bar: Spinola, genoemd naar een Spaanse veldheer uit de 80-jarige oorlog. Wie Breda ‘n beetje kent, al is het maar van het stappen, kent het. Dat horecaschip is door de 72-jarige eigenaar nu verkocht aan twee Helmondse ondernemers, Geert Blenckers en Jeroen van Schijndel. En wat doen die? Ze herdopen het schip in Bobby’s Boat.

Meer op ManierenVoorpagina hhBest

Rijkswaterstaat: ‘Denk mee over de A58’


De zogenaamde
Troeteleik, een heikel punt bij de verbreding van de A58 bij Breda.


Rijkswaterstaat heeft wat zij noemt een interactieve website laten ontwikkelen, om kennispartners, overheden, marktpartijen en omwonenden mee te laten denken over de verbreding van de A58 ter hoogte van knooppunt De Baars (Tilburg), knooppunten Sint-Annabosch en Galder (Breda), De Beerze en dorpskern Oirschot. Het digitale platform is te bezoeken zonder registratie.

Read the rest of this entry »

Gehannes met navigator

e navigator in de auto, meestal aangeduid met TomTom, maar dat is even arbitrair als een flesje aroma Maggi noemen, leidt nogal eens tot gehannes. Zelf ongetwijfeld wel eens meegemaakt; in het ergste geval dwars door een schrikhek een kanaal in gereden.

Read the rest of this entry »

Makers van 40 jaar oude beelden

johvgurp_pietdblankenTwee bekende Bredase fotografen, die veertig jaar geleden onafhankelijk van elkaar de verkiezingsstrijd en de verkiezingstijd in Breda in beeld brachten, exposeren nu samen in het Stadskantoor. Piet den Blanken (rechts op de foto) en Johan van Gurp.

Read the rest of this entry »

Ieder z’n watersnood

a, ieder z’n watersnood. Met de herinnering aan 1953 en z’n meer dan 1800 doden, klinkt dat enigszins pedant. Ik weet ‘t. Die zaterdagavond bezochten wij als  voortrekkers (oudere padvinders voor onwetenden) onze vriend Jan Goderie, die pas getrouwd was en in een oud huisje in de buurt van de Teteringsedijk in Breda woonde. We woeien langs de singels naar huis. Want het waaide, gatsamme wat waaide het.

Meer op ManierenVoorpagina hhBest

Twee dappere mennekes

Henri t’ Sas trad als voordrachtkunstenaar ook wel eens op voor kinderen. Hij droeg dan bij voorbeeld een satirisch-epische versie van de Rattenvanger van Hamelen voor en zong door hem uit het Frans vertaalde, oude kinderliedjes, zoals Le Petit Navire. Hieronder eerst de noten, die ik op het internet heb gevonden, daarna de vertaling, die ik vanuit mijn geheugen heb opgeschreven.

petit_navire

 

Dapper Ventje

(Naar Le Petit Navire, door Henri t’ Sas 1877-1966)

Er was laatst een dapper ventje
Er was laatst een dapper ventje
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Ohé Ohé….

Toch ging aan boord ons dapper ventje
Toch ging aan boord ons dapper ventje
Al op de Mid-, Mid-, Middellandse zee
Al op de Mid-, Mid-, Middellandse zee
Ohé Ohé….

Maar na een reis van vijf, zes weken
Maar na een reis van vijf, zes weken
Was er geen voed-, voed-, voedsel meer aan boord
Was er geen voed-, voed-, voedsel meer aan boord
Owee Owee…

Toen ging men aan het strootje trekken
Toen ging men aan het strootje trekken
En wie het kortst, kortst, kortste eindje trok
En wie het kortst, kortst, kortste eindje trok
Die peuzelde…men op!

Het lot viel op ons dapper ventje
Het lot viel op ons dapper ventje
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Op onze arme schat!

Toen viel hij op zijn blote knietjes
Toen viel hij op zijn blote knietjes
En bad tot Ons, Ons, Onze Lieve Vrouw
En bad tot Ons, Ons, Onze Lieve Vrouw
Och moeder, help me gauw!

Plots sprongen er wel duizend vissen
Plots sprongen er wel duizend vissen
Al over ’t ran-, ran-, randje van de boot
Al over ’t ran-, ran-, randje van de boot
Toen was men – uit – de – nood.

Op YouTube vind je nogal wat gezongen versies.

Nog een dapper ventje

Van dit eveneens zeer oude, Franse kinderliedje (bestemd voor peuters) heb ik het origineel niet kunnen achterhalen.  De volledige tekst staat onder de noten.

Er was laatst een dapper ventje
Met een stokpaard en een trom
Dat zou meikevers gaan vangen
In den hof van Ome Tom.

Ee ti ton tijn et ti ton ton (2x)

Toen hij aan de heg wou trekken
Klonk het schot van een kanon
Ventje was zo erg geschrokken
Dat hij viel op zijn homhom

Ee ti ton tijn et ti ton ton (2x)

Alle dames van het dorp
Brachten ’t ventje een bonbon
Ventje zei toen, lieve dames,
Schiet nog maar es met ’t kanon

Ee ti ton tijn et ti ton ton (2x)

 

Tijdgenoot over Henri t’ Sas, voordrachtkunstenaar

In 1977, elf jaar na zijn dood, gingen in zijn woonplaats Ginneken (hij was overigens een geboren Bredanaar) stemmen op, een straat te noemen naar
Henri t’ Sas. Voor Breda was dat nog niet direct zo zeker. Er waren mensen, onder wie de toenmalige gemeentesecretaris Van Dam, die om onduidelijke redenen meenden, zich laatdunkend over t’ Sas als kunstenaar te moeten uitlaten. Zo niet tijdgenoot/musicus Leo Cantrijn, die regelmatig als begeleider op de piano met Henri was opgetreden en beter dan wie ook kon oordelen over diens kwaliteiten. Op 22 december ‘77 verscheen van Cantrijn een artikel in het dagblad De Stem, waarin hij van zijn bewondering voor de kunstenaar blijk gaf. Hieronder een kopie van dat artikel. Uiteindelijk werd het plein, dat werd aangelegd op het terrein  van de voormalige houthandel Van Dijk in Ginneken Henri t’ Sasplein genoemd.

Read the rest of this entry »

Liever oase

e Sint-Annakapel in Heusdenhout (gemeente Breda) bestaat 500 jaar. BN-DeStem heeft daarover vandaag een stukje, waarin de krant constateert: ‘een in uiterlijk behoorlijke dissonant in de jaren ’70-wijk.’ 

Ik geef de voorkeur aan de kwalificatie oase. Dissonant valt eerder te associëren met wanklank, terwijl het maar de vraag is of over de ‘opwaardering’ van de oude buurtschap Heusdenhout tot stadswijk met hoogbouw vandaag de dag op dezelfde manier wordt gedacht als in de jaren zeventig.

Lees het verhaaltje dat ik ruim vier jaar geleden wijdde aan dit bijzonder Brabants erfgoed: Ode aan de kapel 

Voorpagina hhBest

Een kordate apothekersassistente

Diny_tSas_door_WvanBoxtelAls vanzelf moet ik, bij al dat gedoe rond de prijzen van medicijnen en de ‘sanerende rol’ die apothekers daarin spelen, denken aan mijn oudste zus Diny. Ze was immers wel ‘n jaar of twintig assistente in de Bredase apotheek Heidema, aanvankelijk onder apotheker Bicknese, de man die in 1943 bij de Aktion Silbertanne werd vermoord. Ik heb geen foto van Diny, wel een goed gelijkend portret –> dat haar latere echtgenoot, Wout van Boxtel, in 1985 van haar heeft geschilderd.

Het is hier en daar gememoreerd, het zelf bereiden van medicijnen is vanouds de core business van de apotheker. Wetenschap en techniek hebben daar in de loop van pakweg een halve eeuw een einde aan gemaakt – de apotheker werd, oneerbiedig gezegd, min of meer een dozenschuiver. Nou ja, voor zover dat waar is, doosjes. Read the rest of this entry »

Mijn opstelschrift

opstel001Bladerend in mijn opstelschrift, eindigend in januari 1953, duik ik niet alleen terug in mijn geest van toen, maar uiteraard ook in die van de vervlogen tijd. Mijn leraar Nederlands aan het Onze Lieve Vrouwelyceum (nu kortweg OLV) in Breda was H. G. de Bont, Henk, maar dat dachten we toen niet eens. Hij lás onze opstellen en dat bleek uit zijn met rode inkt geplaatste opmerkingen. Kritisch, maar vaak ook bemoedigend: ‘Je kunt schrijven, maar…’

De Bont schreef als meer docenten aan het lyceum, ook een lesboek dat je moest aanschaffen: Inleiding tot de taalkunst. Zo geweldig was hun salaris nu ook weer niet. Dit even terzijde.

Read the rest of this entry »