Wie is online
4 bezoekers online
Schrijf ons
Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina.
Voor alle nieuwe posts…

volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Rubrieken
Portal
Portal van bekende en vooral minder bekende bloggers en opiniemakers.
English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archief
augustus 2018
Z M D W D V Z
« jul    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Archief van de rubriek ‘Breda’

Nieuwe heren, nieuwe stupiditeiten

In de Bredase haven, vlakbij het Spanjaardsgat (waar het beroemde turfschip trouwens niet doorheen voer) ligt een binnenschip dat al bijna een halve eeuw dienst doet als café-bar: Spinola, genoemd naar een Spaanse veldheer uit de 80-jarige oorlog. Wie Breda ‘n beetje kent, al is het maar van het stappen, kent het. Dat horecaschip is door de 72-jarige eigenaar nu verkocht aan twee Helmondse ondernemers, Geert Blenckers en Jeroen van Schijndel. En wat doen die? Ze herdopen het schip in Bobby’s Boat.

Meer op ManierenVoorpagina hhBest

Rijkswaterstaat: ‘Denk mee over de A58’


De zogenaamde
Troeteleik, een heikel punt bij de verbreding van de A58 bij Breda.


Rijkswaterstaat heeft wat zij noemt een interactieve website laten ontwikkelen, om kennispartners, overheden, marktpartijen en omwonenden mee te laten denken over de verbreding van de A58 ter hoogte van knooppunt De Baars (Tilburg), knooppunten Sint-Annabosch en Galder (Breda), De Beerze en dorpskern Oirschot. Het digitale platform is te bezoeken zonder registratie.

Read the rest of this entry »

Gehannes met navigator

e navigator in de auto, meestal aangeduid met TomTom, maar dat is even arbitrair als een flesje aroma Maggi noemen, leidt nogal eens tot gehannes. Zelf ongetwijfeld wel eens meegemaakt; in het ergste geval dwars door een schrikhek een kanaal in gereden.

Read the rest of this entry »

Makers van 40 jaar oude beelden

johvgurp_pietdblankenTwee bekende Bredase fotografen, die veertig jaar geleden onafhankelijk van elkaar de verkiezingsstrijd en de verkiezingstijd in Breda in beeld brachten, exposeren nu samen in het Stadskantoor. Piet den Blanken (rechts op de foto) en Johan van Gurp.

Read the rest of this entry »

Ieder z’n watersnood

a, ieder z’n watersnood. Met de herinnering aan 1953 en z’n meer dan 1800 doden, klinkt dat enigszins pedant. Ik weet ‘t. Die zaterdagavond bezochten wij als  voortrekkers (oudere padvinders voor onwetenden) onze vriend Jan Goderie, die pas getrouwd was en in een oud huisje in de buurt van de Teteringsedijk in Breda woonde. We woeien langs de singels naar huis. Want het waaide, gatsamme wat waaide het.

Meer op ManierenVoorpagina hhBest

Twee dappere mennekes

Henri t’ Sas trad als voordrachtkunstenaar ook wel eens op voor kinderen. Hij droeg dan bij voorbeeld een satirisch-epische versie van de Rattenvanger van Hamelen voor en zong door hem uit het Frans vertaalde, oude kinderliedjes, zoals Le Petit Navire. Hieronder eerst de noten, die ik op het internet heb gevonden, daarna de vertaling, die ik vanuit mijn geheugen heb opgeschreven.

petit_navire

 

Dapper Ventje

(Naar Le Petit Navire, door Henri t’ Sas 1877-1966)

Er was laatst een dapper ventje
Er was laatst een dapper ventje
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Ohé Ohé….

Toch ging aan boord ons dapper ventje
Toch ging aan boord ons dapper ventje
Al op de Mid-, Mid-, Middellandse zee
Al op de Mid-, Mid-, Middellandse zee
Ohé Ohé….

Maar na een reis van vijf, zes weken
Maar na een reis van vijf, zes weken
Was er geen voed-, voed-, voedsel meer aan boord
Was er geen voed-, voed-, voedsel meer aan boord
Owee Owee…

Toen ging men aan het strootje trekken
Toen ging men aan het strootje trekken
En wie het kortst, kortst, kortste eindje trok
En wie het kortst, kortst, kortste eindje trok
Die peuzelde…men op!

Het lot viel op ons dapper ventje
Het lot viel op ons dapper ventje
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Dat nooit op zee, zee, zee gevaren had
Op onze arme schat!

Toen viel hij op zijn blote knietjes
Toen viel hij op zijn blote knietjes
En bad tot Ons, Ons, Onze Lieve Vrouw
En bad tot Ons, Ons, Onze Lieve Vrouw
Och moeder, help me gauw!

Plots sprongen er wel duizend vissen
Plots sprongen er wel duizend vissen
Al over ’t ran-, ran-, randje van de boot
Al over ’t ran-, ran-, randje van de boot
Toen was men – uit – de – nood.

Op YouTube vind je nogal wat gezongen versies.

Nog een dapper ventje

Van dit eveneens zeer oude, Franse kinderliedje (bestemd voor peuters) heb ik het origineel niet kunnen achterhalen.  De volledige tekst staat onder de noten.

Er was laatst een dapper ventje
Met een stokpaard en een trom
Dat zou meikevers gaan vangen
In den hof van Ome Tom.

Ee ti ton tijn et ti ton ton (2x)

Toen hij aan de heg wou trekken
Klonk het schot van een kanon
Ventje was zo erg geschrokken
Dat hij viel op zijn homhom

Ee ti ton tijn et ti ton ton (2x)

Alle dames van het dorp
Brachten ’t ventje een bonbon
Ventje zei toen, lieve dames,
Schiet nog maar es met ’t kanon

Ee ti ton tijn et ti ton ton (2x)

 

Tijdgenoot over Henri t’ Sas, voordrachtkunstenaar

In 1977, elf jaar na zijn dood, gingen in zijn woonplaats Ginneken (hij was overigens een geboren Bredanaar) stemmen op, een straat te noemen naar
Henri t’ Sas. Voor Breda was dat nog niet direct zo zeker. Er waren mensen, onder wie de toenmalige gemeentesecretaris Van Dam, die om onduidelijke redenen meenden, zich laatdunkend over t’ Sas als kunstenaar te moeten uitlaten. Zo niet tijdgenoot/musicus Leo Cantrijn, die regelmatig als begeleider op de piano met Henri was opgetreden en beter dan wie ook kon oordelen over diens kwaliteiten. Op 22 december ‘77 verscheen van Cantrijn een artikel in het dagblad De Stem, waarin hij van zijn bewondering voor de kunstenaar blijk gaf. Hieronder een kopie van dat artikel. Uiteindelijk werd het plein, dat werd aangelegd op het terrein  van de voormalige houthandel Van Dijk in Ginneken Henri t’ Sasplein genoemd.

Read the rest of this entry »

Liever oase

e Sint-Annakapel in Heusdenhout (gemeente Breda) bestaat 500 jaar. BN-DeStem heeft daarover vandaag een stukje, waarin de krant constateert: ‘een in uiterlijk behoorlijke dissonant in de jaren ’70-wijk.’ 

Ik geef de voorkeur aan de kwalificatie oase. Dissonant valt eerder te associëren met wanklank, terwijl het maar de vraag is of over de ‘opwaardering’ van de oude buurtschap Heusdenhout tot stadswijk met hoogbouw vandaag de dag op dezelfde manier wordt gedacht als in de jaren zeventig.

Lees het verhaaltje dat ik ruim vier jaar geleden wijdde aan dit bijzonder Brabants erfgoed: Ode aan de kapel 

Voorpagina hhBest

Een kordate apothekersassistente

Diny_tSas_door_WvanBoxtelAls vanzelf moet ik, bij al dat gedoe rond de prijzen van medicijnen en de ‘sanerende rol’ die apothekers daarin spelen, denken aan mijn oudste zus Diny. Ze was immers wel ‘n jaar of twintig assistente in de Bredase apotheek Heidema, aanvankelijk onder apotheker Bicknese, de man die in 1943 bij de Aktion Silbertanne werd vermoord. Ik heb geen foto van Diny, wel een goed gelijkend portret –> dat haar latere echtgenoot, Wout van Boxtel, in 1985 van haar heeft geschilderd.

Het is hier en daar gememoreerd, het zelf bereiden van medicijnen is vanouds de core business van de apotheker. Wetenschap en techniek hebben daar in de loop van pakweg een halve eeuw een einde aan gemaakt – de apotheker werd, oneerbiedig gezegd, min of meer een dozenschuiver. Nou ja, voor zover dat waar is, doosjes. Read the rest of this entry »

Mijn opstelschrift

opstel001Bladerend in mijn opstelschrift, eindigend in januari 1953, duik ik niet alleen terug in mijn geest van toen, maar uiteraard ook in die van de vervlogen tijd. Mijn leraar Nederlands aan het Onze Lieve Vrouwelyceum (nu kortweg OLV) in Breda was H. G. de Bont, Henk, maar dat dachten we toen niet eens. Hij lás onze opstellen en dat bleek uit zijn met rode inkt geplaatste opmerkingen. Kritisch, maar vaak ook bemoedigend: ‘Je kunt schrijven, maar…’

De Bont schreef als meer docenten aan het lyceum, ook een lesboek dat je moest aanschaffen: Inleiding tot de taalkunst. Zo geweldig was hun salaris nu ook weer niet. Dit even terzijde.

Read the rest of this entry »

Onder blauw licht stond een namaak schatkist half open en moeders juwelen die er uit puilden

oit, nu meer dan vijftig jaar geleden, hadden wij, zonen van de theaterman Henri t’ Sas, een marionetten-theater – eigenlijk beter aan te duiden als miniatuur- of huiskamer-theater. Eén van ons, Berry t’ Sas (1920-2012), heeft de geschiedenis ervan opgeschreven. theatertje1Toneellijst met bijna geopend voordoek en ‘brandscherm’ De foto’s zijn in de jaren vijftig gemaakt door een Eindhovense fotograaf, wiens naam ons is ontschoten.

Read the rest of this entry »

Tony Dirne, muziekproducent en schrijver:

Het is misschien typisch, maar Brabanders en Friezen gaan heel goed samen. Dat heb ik al ontdekt tijdens mijn diensttijd.

(Leeuwarder Courant) — Voorpagina hhBest

Een hand op een koninklijke schouder

wilhelmina_juliana001

Koningin Wilhelmina en kroonprinses Juliana tijdens een wandeling over het landgoed Anneville, voorjaar 1945. Fotograaf onbekend.


Eigenlijk was het niet een hand, maar een knuist op een koninklijke schouder; dat leg ik straks nog wel uit. Jolande Withuis vermeldt in haar boek Juliana een waarschuwing van de toenmalige kroonprinses richting haar moeder dat men het in Canada (waar Juliana tijdens de oorlog verbleef) heel gewoon vindt, de hand op je schouder te leggen. Men moet dit zien in het licht van het stijve hofprotocol, dat elk lijfelijk contact met het ‘gewone volk’ uitsloot. Het was Juliana die daar rigoureus een einde aan maakte. Zij wilde, later als vorstin, vooral gewoon zijn.

Read the rest of this entry »

‘Geef terug’


Elisabeth TV interviewde Peter van Steenhoven van de Geschied- en Oudheidkundige Kring De Oranjeboom over de Vrede van Breda, 31 juli 2017 driehonderdvijftig jaar geleden. Maar er ging even iets mis 😉 Bij die vrede ‘ruilde’ Holland de kolonie Nieuw Amsterdam (het tegenwoordige New York) met de Engelsen tegen het toen veel waardevoller Suriname. Het volledige video-interview staat hier

Auto’s reden in WO2 op houtgas

gasauto

De gasauto van de Bredase houtvester van Staatsbosbeheer P.M. Tutein Nolthenius (rechts). Links chauffeur Gerrit van Hoek uit Ulvenhout, die in een boek over de oorlog van de heemkundekring in Nieuw Ginneken de werking van het voertuig precies wist te omschrijven. Foto uit privécollectie.


Een bedrijf in het Gelderse Weurt experimenteert, in samenwerking met het waterschap, met de recycling van (baby- en incontinentie-) luiers, d.w.z het plastic én de ‘inhoud’. De opbrengst is onder meer biogas,  zo lees ik in dagblad Trouw.
Het gaat momenteel altijd over zonne- en windenergie, maar kennelijk is biogas nog steeds een interessante optie. Aanvankelijk dacht ik dat houtgas ook als bio kon worden beschouwd, maar even googlen levert op,  dat het tot het zogenaamde syngas (synthetisch gas) wordt gerekend. Ik heb niet de competentie, daar verder in technische zin op in te gaan, maar wat ik wel weet is dat houtgas bij de benzineschaarste in WO2 een uitkomst was. De streekbussen van de BBA (Brabantsche Buurtspoorwegen en Autodiensten) werden er bij voorbeeld mee aangedreven.

Read the rest of this entry »