Wie is online
4 bezoekers online
Rubrieken
Sociale Media & RSS
Met een RSS-feed ontvang je nieuwe berichten in je feedreader. 

 



 

 

 

Archief
juni 2017
Z m D w d v Z
« mei    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Archief van de rubriek ‘Breda’

Angst voor q-koorts


Zie ook: Plannenmaker laconiek — AD/R Media over de gevolgen van Q-koorts (tweet naar Topics) — Voorpagina hhBest

Naoorlogse toegepaste kunst in Brabant bedreigd

glasraam001

Glasraam in beton van Louis van Roode in een voormalig bankgebouw aan de Wal in Eindhoven. Illustratie van artikel in In Brabant, tijdschrift voor Brabants erfgoed, jaargang 8, nummer 2.


In Eindhoven ‘viert’ men de 50e verjaardag van de algemeen betreurde sloop van het oude stadhuis aan de Rechtestraat en heeft een door Gerrit Rietveld ontworpen bushokje uitstel van executie gekregen, maar als het over naoorlogse toegepaste kunst gaat, is er in Brabant veel meer aan de hand. Erfgoedvereniging Heemschut slaat daarover alarm. Read the rest of this entry »

De paardenmoppen van de brouwerij

paardenmopEeuwenoud was de Bredase brouwerij De Drie Hoefijzers, genoemd naar een smidse aan de overkant. In de tweede helft van de vorige eeuw na overnames, zeg maar globalisering, en naamwisselingen (Oranjeboom, Skol) ter ziele gegaan. Het wachten is nu op de handige jongens, die inhaken op de trend naar speciaalbieren en daarbij de ‘rustieke’ naam in ere herstellen.

Markant stukje geschiedenis van DDH: de paardenmoppen, die in het midden van de vorige eeuw in kranten en op bierviltjes verschenen. Paarden met drie hoefijzers zichtbaar aan de bar. Ik heb nog eens ‘n prijsje gewonnen met het onderschrift: ‘Beter dan vier is drie met bier’.
Voorpagina hhBest

Beroemdste boom wacht z’n lot af

troeteleik

Nederlands beroemdste boom staat in de middenberm van de A58 ter hoogte van Ulvenhout. In de taal van de hype wordt ze ook wel troeteleik genoemd. De Bomenstichting spreekt liever van Anneville-eik, naar het landgoed waarvan de boom sinds de aanleg van de Bredase buitenring in de jaren tachtig, een restant is. De eik heeft bij wijze van spreken z’n doodshemmetje aan, want in verband met de verbreding van de weg zou hij moeten worden gekapt. Het alternatief – behoud – is in onderzoek. 

Read the rest of this entry »

Plannenmaker laconiek over ‘megastal’

Uit het bericht in BN-DeStem blijkt dat de plannenmaker uit Oirschot zich laconiek uitlaat over het begrip ‘megastal’.

Voorpagina hhBest

Hoe een Brabantse pastoor zijn kudde probeerde te beschermen tegen de ‘verderfelijke stad’

princenhage
Princenhage (met stoomtram) omstreeks 1920. Foto Princenhaags Museum.


Annexatieperikelen rond Breda duurden meer dan veertig jaar

Vijf en zeventig jaar geleden, middenin in Wereldoorlog 2, annexeerde Breda ‘eindelijk’ onder meer Ginneken en Princenhage; de strijd had meer dan veertig jaar geduurd, want de eerste poging tot gebiedsuitbreiding van de in 1870 van haar wallen ontdane stad geschiedde in 1899. Voor de oorlog waren de annexaties al zo goed als in kannen en kruiken, maar de stad is lang aangewreven dat ze ‘van de bezetting heeft geprofiteerd.’

Read the rest of this entry »

(Vermeende) koninklijke bastaarden

Aan het begin van de vorige eeuw liep op het station van Tilburg een man rond, een bagageknecht, destijds witkiel genaamd, die – met baard en al – als twee druppels water leek op koning Willem III. Eén van de vele figuren, van wie werd gezegd – of gefluisterd – dat-ie een bastaard van de vorst zou zijn.

Meer op ManierenVoorpagina hhBest

Daarmee vergeleken, een warme hap

menu

 

 

Het diner dat koning Willem Alexander 150 landgenoten voorschotelde in het Paleis op de Dam, was ‘een warme hap’ vergeleken bij de lunch, offert par la commune de Ginneken aan zijn voorvader Willem III op 30 november 1874.

De hoftaal was in die tijd nog Frans, dus ook termen als ‘een vorkje prikken met’, of ‘aanschuiven’ zoals die vandaag in de kranten staan, waren er niet bij. Trouwens, is dat aanschuiven niet de taak van de lakeien?

 

 

 

Read the rest of this entry »

Parels bij de vleet in Brabant

 

Stadspromotie. ‘Breda moet meer doen met de erenaam Parel van het Zuiden’, aldus burgemeester Paul Depla, volgens BN-DeStem. ‘Het verhaal van Breda mag van mij wel wat exotischer worden, zodat we als stad nóg aantrekkelijker worden voor toeristen.’

Paul zou als oud-Eindhovenaar moeten weten, dat het begrip ‘parel’ in deze context, een versleten en door menig dorp zelfbedachte ‘eretitel’ is. VVV-retoriek. Heeze, ‘Parel van Brabant’, heeft  een weekblad van die naam en er is zelfs een café dat zo heet. Ik meen dat  Oisterwijk, wellicht de eerste echt  ‘toeristische gemeente’ in Brabant, zich rond 1900 deze onderscheiding heeft opgeplakt. Het mag allemaal, die promotie, maar bedenk eens iets anders, teneinde de lachlust van de doelgroep te temperen.

Meer op Manieren (Het venijn zit in de staart, lees daarom ook de reactie hieronder even) Voorpagina hhBest

Bij hem zat je op z’n latijn te wachten

Die Thierry Baudet met zijn- volgens sommigen – slechte latijn in de Kamer. Tot de orde geroepen door de (gelukkig herkozen) voorzitter. Je moet maar denken, het gaat er niet om hoe er over je wordt gesproken, áls dat maar gebeurt. Tweets: wat ’n malloot en: die is hartstikke gek. Daar kun je weer op reageren met: het voordeel is dat-ie de aandacht afleidt van andere gekken.

Ik heb – daar gaat opa weer – een politicus gekend, op wiens latijn je zat te wachten. Dat was het VVD-lid van de Eerste Kamer Ym van der Werff uit Breda (<- foto uit het kamerarchief) die ik evenwel vooral heb gekend als fractievoorzitter in Provinciale Staten van Noord-Brabant en later als  gedeputeerde van culturele zaken en milieu. Hij was historicus en dat droeg hij uit. Bovendien een geestig en beminnelijk persoon. En ja, hij placht af en toe zijn bijdrage te beginnen met een korte latijnse spreuk, die hij natuurlijk vertaalde. De staten zouden teleurgesteld zijn geweest als-ie dat had nagelaten.

Read the rest of this entry »

Zingende begijnen…Aaaarch

Van de Ginnekense komiek Heintje S., zijn nogal wat anekdotes in omloop, hoewel…wie weet nog van hem? Ik, oude man, heb hem niet eens gekend, hoorde de verhalen van mijn familie.

Hein vertoonde zijn kunsten op feesten en partijen en nam deel aan het amateurtoneel. In laatstgenoemde ‘functie’ vereiste de rol eens dat hij op een divan dood moest vallen. Dat ging mis. Op het moment suprême brak een poot onder de bank uit. Onze acteur liet zich daardoor niet uit het veld slaan. Hij raapte de poot rustig op, alsof het zo in het script stond, keek het voorwerp als bestraffend toe en plaatste haar weer onder de divan met de woorden: Oppernuuwt. 

Read the rest of this entry »

Het Bredase Begijnhof 750 jaar

Het Bredase Begijnhof was een geliefd onderwerp van Jan Strube (1892-1985).


Midden in Wereldoorlog 1 maakte Henri t’ Sas (1877-1966) een versje over het vandaag precies 750-jarig Begijnhof in Breda. Read the rest of this entry »

De oprichter van het illegale blad De Stem

(Dit artikel, dat ik schreef in 1985, is enigszins aangepast)
De journalist Joop Bartman schreef voor het vaktijdschrift voor communicatie en journalistiek De Journalist (1985/15) een artikel over de soepele transformatie van het illegale blad De Stem tot opvolger van het Dagblad van Noord-Brabant in Breda. Deze regionale krant was tijdens Wereldoorlog II doorverschenen en deswege in 1944, na de bevrijding van het zuiden, een verschijningsverbod opgelegd. De krant heet nu BN-DeStem en maakt deel uit van De Persgroep Nederland.
Read the rest of this entry »

Rondkijken in Kasteel van Breda

De Nederlandse Defensie Academie (NLDA), beter bekend als de Koninklijke Militaire Academie (KMA) heeft een virtuele rondleiding online gezet in en om het Kasteel van Breda, ooit residentie van Willem van Oranje. Wie er niet al teveel tijd aan wil besteden, kan het beste de links aanklikken onder het menu-item Gebouwen en terreinen. De foto hierboven van de binnenplaats is ontleend aan het beeldverhaal.

Voorpagina hhBest

Verslaggeving anno 1953

Was je in de jaren vijftig van de vorige eeuw leerling journalist, een toen in de cao van dagbladjournalisten omschreven status – ’n serieuze opleiding bestond nog niet – dan hield je een plakboek bij. Dat nam je bij een volgende sollicitatie in plaats van een diploma mee, om vervolgens teleurgesteld te constateren, dat de hoofdredacteur die je ontving er nauwelijks aandacht aan besteedde. Ik heb dat plakboek nog en er was er na vele jaren een reden er weer eens in te bladeren. Die aanleiding was het plan, van het leegstaande, voormalige tbc-sanatorium, respectievelijk hartcentrum De Klokkenberg in Breda een gevarieerde woonwijk te maken. Ik mocht als 19-jarige duvelstoejager bij Dagblad De Stem, in de zomer van 1953 een reportage maken over de totstandkoming van dat complex.
Read the rest of this entry »