Wie is online
2 bezoekers online
Voor alle nieuwe posts…

Volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Schrijf ons

Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina. Daar vind je ook richtlijnen, voor het geval dat je mail-notificaties wenst bij nieuwe 'posts' aangaande Best. 

Rubrieken
Opinie of niet?

ls een post op deze site begint met wat in de typografie heet een initiaal, zoals de A hier, bevat zij een mening of interpretatie van de schrijver.

English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archieven
juli 2022
Z M D W D V Z
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Archief van de rubriek ‘Netflix’

‘All the presidents men’ maar dan anders

Mark Felt alias Deep Throat

a_cursiefll the Mark Feltpresidents men, de film uit 1976, was dé inspiratiebron voor ons journalisten: ze gaat over de redacteuren Bernstein en Woodward van The Washington Post die het zogenaamde Watergate schandaal uitplozen, de inbraak in het hoofdkwartier van de Democraten die kort na zijn herverkiezing leidde tot aftreden van president Richard Nixon. Op Netflix zag ik nu Mark Felt, genoemd naar de tot 2005 geheime bron van de journalisten, die door hen als  Deep Throat werd betiteld. ‘All the preseidents men’ maar dan anders.

Read the rest of this entry »

Opa grijpt in

entreviasAls de nieuwe Spaanse Netflixserie  Entrevias (niet of moeilijk vertaalbaar) begint, ergert opa in zijn winkeltje in een arme buurt van Madrid zich aan het lawaai van ‘n stelletje hooligans op straat. Als ze hun middelvinger naar hem opsteken, maakt de oorlogsveteraan korte metten met hen.

Volgt het verhaal (in 8 afleveringen) dat ik nog moet uitkijken over opa, gespeeld door José Coronado, die het welzijn van zijn kleindochter Irene ter hand neemt door haar in huis te nemen. Irene is dolverliefd op de vanuit Colombia gemigreerde Nelson, met wie ze regelmatig op het dak van een treinwagon een nummertje maakt. Die Nelson bevindt zich echter in de klauwen van een drugsbende dus ja, dat wordt lastig voor opa en kleinkind. En ook voor Nelson, die met een corrupte politieagent te maken krijgt.
Ik vind de serie vooral grappig, niet in het minst door de laconieke manier waarmee opa met de typisch recalcitrante reacties van de tieners omgaat.

Voorpagina hhBest

Poes

Waarom doet de Netflixserie Clark me aan De Poes denken? Nee, niet wat je denkt, al wordt er in die serie aan de lopende band geneukt, gepijpt en gebeft. Clark gaat over een Zweedse knul die opgroeit in een asociaal milieu en zich waarschijnlijk mede daardoor (hij begint al te vechten tijdens de bevalling) ontwikkelt tot ‘de meest gezochte crimineel’ van Zweden.

Je zou de serie immoreel kunnen noemen, want is het gemiddelde puberbrein wel bestand tegen het ‘voorbeeld’ van Clark, die een geraffineerd spel speelt met de maatschappij, de politie te slim af is en – zo niet – telkens weer uit de gevangenis weet te ontsnappen enz.

Meer op ManierenVoorpagina hhBest

Hoofdrol voor kinderen in Deense oorlogsfilm

Nog nooit zijn een oorlog en haar gevolgen zo gedetailleerd op tv te zien geweest als het uitzichtloze drama dat zich momenteel in Oekraïne voltrekt. ‘t Is maar hoe je het ervaart, maar ook al is er na het aanschouwen van al die ellende behoefte aan pure afleiding en ontspanning: de Netflixfilm Skygget mit oje die sinds woensdag is te zien, is een kunstwerk, gemaakt naar de waarheid in WO2.

Read the rest of this entry »

Bijles in oorlogsgeschiedenis

ww2Bij die bedreiging van (inmiddels weer) minister Sigrid Kaag, riep iemand (de eigenlijke dader?) NSB weg ermee! Duidelijk iemand die niets weet van geschiedenis. Maarten van Rossem zou zeggen: ‘kijk op z’n minst even op Wikipedia’  Ik kan daaraan toevoegen: of bij voorbeeld naar de docuserie WW2 op Netflix.

Read the rest of this entry »

A Call to Spy uitstekende Britse vrouwenfilm

saraharah Megan Thomas-> tekende niet alleen voor het script, maar vertolkt ook op onnavolgbare wijze de hoofdrol in de twee uur durende Britse oorlogsfilm A Call to Spy (2019), die nu op Netflix te zien is.
Een uitstekende vrouwenfilm, ook in die zin dat in het op de werkelijkheid gebaseerde verhaal de mannenmonden open vallen.
De Amerikaanse Virginia (Megan Thomas), in Europa, o.m. in Frankrijk opgeleid, heeft een na een stom ongeval opgelopen kunstbeen, wat haar er niet van weerhoudt, te streven naar een baan in de diplomatie. De oproep van Winston Churchill, tijdens WO2  in Frankrijk een spionagenetwerk op te bouwen, is bij haar niet aan dovemansoren gezegd en ze krijgt de kans ook nog daar aan mee te doen Read the rest of this entry »

Downton Abbey het opnieuw zien meer dan waard

smithSinds afgelopen vrijdag staat de wellicht meest gewaardeerde Britse tv-serie Downton Abbey in zes seizoenen op Netflix. De kwaliteit is in alle opzichten zodanig, dat ze het opnieuw zien meer dan waard is. Een Engelse adellijke familie in het eerste kwart van de vorige eeuw op z’n retour. De emancipatoire ontwikkelingen van de zogeheten ‘lagere stand’ – voornamelijk vertegenwoordigd door het personeel in het vooronder van het kasteel – en die van de vrouw in het bijzonder. Maggie Smith (1934) is in deze serie onovertrefbaar als de oma, pardon, grandmother-gravin-douairière, die de veranderingen maar moeilijk kan volgen (‘Weekend, wat is dat?’) maar zich als het er op aankomt toch weet aan te passen. Bewonderenswaardig is ze vooral in haar stil spel (mimiek), waarvan bijgaande afbeelding een afspiegeling is.

Flower Power maar dan andersom

serpentat me in de miniserie (8 afleveringen) van The Serpent, een coproductie van Netflix en de BBC (google even, want het stikt van de beschrijvingen) het meest boeit, afgezien van het verhaal, is de manier waarop de hippietijd van de jaren zeventig in beeld wordt gebracht. Flower Power maar dan andersom, gezien de backpackers die met vleierij van de ‘charmante’ moordenaar en sjacheraar <- in onder meer Thailand en Nepal het loodje leggen.
Drugs, drank, psychedelische toestanden, de kleren, de auto’s, een wonder dat dit allemaal is gelukt in coronatijd. De titel komt van de politie en slaat op de langdurige ongrijpbaarheid van de Franse nog steeds levenslang uitzittende seriemoordenaar. (Ja, het is een zo goed als waargebeurd verhaal.) Wij zouden zeggen: zo glad als een aal. Een serpent is in het Nederlands een akelige vrouw.

‘The White Tiger’, aanklacht tegen kastensysteem

white_tiger

t_cursiefhe White Tiger is een Indiase film op Netflix, die als een aanklacht tegen het daar geldende kasten- (=standen) systeem mag gelden. Een jongeman uit de binnenlanden probeert zichzelf omhoog te werken als chauffeur van een rijke familie. De dingen die hem overkomen, met name als hem de schuld van een dodelijke aanrijding met vluchtmisdrijf in de schoenen wordt geschoven, leidt bij hem tot de conclusie: wil je overeind blijven dan moeten je het zoeken in de politiek of in de criminaliteit.

Mooie Gentse procureur laat zich niet kisten

De-Ridder-Netflixe lang lopende misdaadserie De Ridder, uitgezonden door de Vlaamse en de Nederlandse tv, is nu op Netflix te zien. Rik D’hiet (Flikken) tekende voor het scenario en verdient in mijn ogen een compliment. Dat geldt niet minder voor Clara Cleymans als de mooie Gentse procureur Helena de Ridder, die zich door niets en niemand laat kisten.
Van de eerste aflevering, waarin  De Ridder zich in weerwil van geflikflooi in een advocatenmaatschap laat praten, waren wij niet kapot, maar bij het vervolg, als ze tegenover de balie komt te staan, waren we al gauw ‘in de ban’. Onder meer aflevering 9 van serie 1 sprak ons aan: een minister sneeft door een heroïneschandaal. Weer eens wat anders dan de geijkte politieseries, inclusief die uit Scandinavië.

Voorpagina hhBest

Eastwood als 90-jarige drugsezel

eastwoodZelf was Clint Eastwood in 2018, toen hij deze film  maakte 88, in The Mule speelt hij een 90-jarige drugsezel, in dienst van een Mexicaans kartel.

Satire? Ironische komedie? Kies zelf maar. Netflix heeft de film net voor Kerstmis online gezet, weer eens wat anders dan Home Allone of Sissi.

De humor zit zoals verwacht in het laconieke spel van de old fellow, die geen kans voorbij laat gaan om de jongere generaties een lesje te leren (‘komt door dat verrekte telefoontje van je’) en het gehaspel van de grenspolitie aan de kaak te stellen. De exorbitante en kitscherige levensstijl van de drugsbaronnen, inclusief animeergrietjes met reetveters, krijgt natuurlijk ook z’n karikatuur. Geweldig amusement. Laat  Dorhout maar schuiven.

Voorpagina hhBest

Duf schaken opeens sexy

gambietDat duffe schaken wordt opeens een sexy bezigheid. Totdat je het ‘n keer hebt geprobeerd, je afvragend of de zwarte dame ook op een zwart veld moet staan (grap in een strip). Het komt allemaal door de nieuwe Netflix-serie The Queen’s Gambit met een niet te overtreffen Anya Taylor-Joy in de hoofdrol van schakend wondermeisje. Zowat 70 miljoen mensen in de ganse wereld hebben de serie inmiddels gezien. Miljoenen schaakspellen gaan eerlang weer naar zolder en evenzoveel boekjes ‘Hoe leer ik schaken’. Of je er intussen achter bent dat gambiet een openingstactiek is, laten we maar in het midden.

Black Lives Matter in film Glory (1989)

glory

Een nog betrekkelijk jonge Morgan Freeman (rechts) zien we terug in de nu Netflix-film Glory uit 1989, een historisch drama, dat zich afspeelt tijdens de Amerikaanse burgeroorlog. Links hoofdrolspeler Matthew Broderick.


b_quoteeter een varken dan een nikker,’ zegt een witte officier als de opleiding start van een regiment zwarten in de Amerikaanse Burgeroorlog. Dit filmdrama van Edward Zwick uit 1989 zou anno nu maar beter Black Lives Matter kunnen heten.

Read the rest of this entry »

Apocalypse Now, de definitieve versie

apocalypse

Martin Sheen als kapitein Willard in Apocalypse Now


e smerigste oorlog ooit zal helaas nog wel eens gevochten worden, maar die in Vietnam in de jaren zestig van de vorige eeuw draagt wellicht tot op heden de titel. Overtuigend wat dat betreft was al de film uit 1979 van Francis Ford Coppola, met Martin Sheen en Marlon Brando in de hoofdrollen. Nòg overtuigender is de remastering uit 2019, een meer dan drie uren durend epos dat te zien is op Netflix.

Read the rest of this entry »

‘Echt gebeurd’ in WO2

ag afgelopen weken twee films op Netflix, gemaakt naar ‘echt gebeurd’ in WO2. De meeste indruk maakte Unbroken van Angela Jolie over een Amerikaanse Olympisch atleet, Louis Zamperini, die in 1943 een crash van een B-24 bommenwerper overleeft en vervolgens in een Japans krijgsgevangenschap door een hel gaat. Ik kon niet achterhalen of Japan in 1929 het Geneefse verdrag over de behandeling van krijgsgevangenen had ondertekend (Duitsland handelde daar in elk geval in grote lijnen wèl naar), maar wat daar in Tokio gebeurde, was qua kwellingen vergelijkbaar met die in de Jappenkampen van het toenmalig Nederlands Indië en die aan de Birma-spoorlijn.
Spectaculair is verder de manier waarop twee van de drie gecrashte maten in (aanvankelijk) twee rubberboten 47 dagen op de oceaan weten te overleven. Read the rest of this entry »

‘Quicksand’, schokkend met discutabel slot

quicksand

Hanna Ardéhn en Felix Sandman in de Zweedse Netflixserie Quicksand.


ooral voor juristen om van te smullen: is de 18-jarige Maja Norberg uit de rijke voorstad Djursholm van Stockholm (tegen de zogenaamde meerderjarigheid van die kinderen heb ik mijn bedenkingen) mede-schuldig aan de door haar drugsverslaafde vriendje Sebastian Fagerman op school aangerichte dodelijke schietpartij of niet? De schrijfster van de roman, waarnaar de spannende, Zweedse maar Engelstalige Netflixserie Quicksand (Drijfzand) is gemaakt, Malin Persson Giolito, is advocaat en dat komt voor honderd procent tot uiting.

Read the rest of this entry »

In BRON serie 2 slaat een virus toe

Ibronn de tweede van intussen vier seizoenen Bron (onherleidbare titel voor de Netfixkijker) slaat een moedwillig ontwikkeld virus toe op een klimaatconferentie in Malmö. Activisme is dan ook een terugkerend thema in de seizoenen die ik tot dusver heb gezien. Het zijn thrillers van Scandinavische kwaliteit à la The Bridge, gedragen door – voornamelijk – twee topacteurs, namelijk de Zweedse Sofia Helin en de Deen Kim Bodnia.

Read the rest of this entry »

‘The two popes’, eerlijke film over r.-k. crisis

The-Two-Popes

De eerste ontmoeting tussen Benedictus XVI en kardinaal Bergoglio (de latere paus Franciscus) in de tuinen van het zomerverblijf Castel Gandolfo loopt uit op een twistgesprek. Beeld uit de film The two popes, nu op Netflix te zien.


e crisis in de Rooms-Katholieke Kerk (misbruik, vastgeroeste opvattingen over het celibaat, de positie van de vrouw, homoseksualiteit) krijgt op een buitengewoon indringende manier gestalte in de Britse film The two popes van de Braziliaanse regisseur Fernando Meirelles.

Read the rest of this entry »

Theater Stap grappig en ontroerend in ‘Tytgat’

Tina en Jasper (Mira Bryssinck en Jelle Palmaerts) hervinden elkaar in Tytgat chocolat. Foto (c) VRT


In de jaren tachtig zag ik als theater-recensent een voorstelling van Theater Stap uit Turnhout, ik meen niets minder dan Romeo en Julia. Stap is een groep, waarin jonge mensen met een mentale beperking volkomen zichzelf mogen zijn en dat geeft aan haar voorstellingen een zekere dimensie. Merkwaardig eigenlijk dat we in NL zo weinig meer van hen horen of zien. Dat verandert nu Netflix een succesvolle tv-serie van de VRT heeft overgenomen: Tytgat Chocolat. Actueel, grappig en ontroerend op een manier zoals alleen deze zogenaamde gehandicapten dat kunnen. Read the rest of this entry »

Cynische suïcidale man leeft helemaal op

after_life

Wat ondenkbaar is, speelt Britse humor in After life klaar. Tony, werkzaam bij zijn zwager aan een huis-aan-huis-blad (‘Wij zijn geen journalisten.’) verliest zijn vrouw aan kanker en bazuint rond dat hij suïcidaal is. Alvorens niet tot de daad over te gaan (dat wéét je gewoon) schoffeert hij iedereen, inclusief de postbode. Uiteindelijk leeft Tony – aangespoord door zijn vrouw Lisa op een nagelaten, stiekem in bed gemaakte video – helemaal op. Netflix-serie, eerste seizoen, tweede in de maak.

Read the rest of this entry »