Wie is online
7 bezoekers online
Schrijf ons

Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina. Daar vind je ook richtlijnen, voor het geval dat je mail-notificaties wenst bij nieuwe 'posts' aangaande Best. 

Rubrieken
Opinie of niet?

ls een post op deze site begint met wat in de typografie heet een initiaal, zoals de A hier, bevat zij een mening of interpretatie van de schrijver.

English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archieven
mei 2023
Z M D W D V Z
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Liefde in een bedorven wereld

Sante Brun


Onbedorvenla-vita-intima kinderen en simpele bescheiden mensen zijn in het leven de beste ‘adviseurs’, een grote liefde uit je vroege jeugd kun je maar beter koesteren, ze zullen uiteindelijk zegevieren tegen de bedorven grote mensenwereld, die voos is en berekenend, die kwaadaardig kan en/of zal blijven.

De Italiaanse schrijver Niccoló Ammaniti baseert vrijwel al zijn werk op deze eenvoudige uitgangspunten en ook voor zijn nieuwste boek, La Vita Intima  (in vertaling Het Intieme Leven) is dat het geval.

Ook weer net als zijn vorige boeken weet Ammaniti zijn gedachtewereld onder te brengen in een spectaculaire en soms hilarische avonturenroman, die tot letterlijk het laatste moment de spanning erin weet te houden. Dat alles in een heerlijk lopend Italiaans, waar veel moderne Italiaanse schrijvers patent op hebben.

Maria Cristina Palma is de echtgenote van de Italiaanse minister-president Domenico Mascagni, maar dat huwelijk bestaat alleen op papier – de twee leiden elk hun eigen leven. Tevens is Maria Cristina ooit uitgeroepen tot iets dat natuurlijk niet echt bestaat: de mooiste vrouw van de wereld. Ze wordt omringd door een soort hofhouding van ultramoderne snit: een personal trainer, een persoonlijke assistente en een hele groep PR- en marketingfiguren. Allemaal figuren die, als zij er niet bij is, smalend over haar spreken.

Waar denk je dan aan? Natuurlijk aan La Grande Bellezza.

Maria Cristina kan onmogelijk alleen over straat, wordt overal naartoe vervoerd in een kolonne gepantserde auto’s.

Ze houdt zich obsessief bezig met haar make up, haar kleding, haar schoenen.

Ze heeft een dochtertje van 10, Irene, dat onvoorwaardelijk van haar moeder houdt, Maria Cristina probeert haar zoveel mogelijk buiten haar voze wereld te houden. Ze heeft ook een soort ver familielid, Luciano, die allerlei karweitjes voor haar opknapt en die al eeuwig verliefd op haar is, zonder dat zij het merkt. Op een dag ontmoet ze ook een Indiase kapster, die haar zacht verwijt dat ze schadelijk materiaal gebruikt om heur haar te verven.

En dan is er Nicola Sarti.

Hij is ‘lid’ van een vriendengroep op Sicilië waar Maria Cristina ooit, als enig meisje, deel van uitmaakte; de twee hebben een destijds tijdens een van de zeiltochtjes die de groep maakte op de Middellandse Zee een kortstondige maar wel heftige relatie gehad. Maria Cristina’s broer Alessio hoort ook bij de groep, hij komt tijdens een van hun zeiltochten om door een technisch mankement aan zijn duikapparatuur.

Door een toeval komt Maria Cristina Nicola tegen in Rome. Hij is inmiddels in goeden doen en de twee poetsen hun vriendschap op door middel van etentjes en druk Whatsappverkeer.

Tot Nicola haar een video van bijna een half uur stuurt waarvan ze het bestaan was vergeten maar die wel valt in de categorie ‘porno’, met haar medeweten opgenomen toen de twee ‘iets’ met elkaar hadden op het zeilschip.

Wat is dit? Wil Nicola haar afpersen?

Intussen wordt Maria Cristina uitgenodigd voor een live op de Italiaanse televisie uit te zenden interview met een beruchte interviewster. Het is de vraag of ze dat wel moet doen – haar man staat er in de peilingen slecht voor, de hele politiek lijkt te twijfelen of hij wel herkozen moet worden en één verkeerde opmerking in zo’n interview kan fataal zijn, denkt men in de uit minstens twintig man bestaande adviseursgroep rond de premier.

Het verhaal moet, zoals altijd bij Ammaniti, hebben van een feilloos en tot de laatste regels volgehouden spanning, en ik kan dus niet erg veel ten beste geven.

Wat ik wel kan zeggen: dochter Irene, de Indiase kapster en klusjesman spelen, deels heel subtiel, een belangrijke rol in de afloop van het verhaal. Ook tot het laatste moment blijven de motieven van Nicola Sarti dubbelzinnig.

Het is maar beter oude liefdes en de liefde van een kind te koesteren, laten we het daar maar op houden.

Na Ammaniti’s vorige boek, Anna, dat alweer zeven jaar geleden uitkwam, en dat wel een erg hoog science fictiongehalte had, is de schrijver teruggekeerd naar het hedendaagse leven van Italië: opzichtige rijkdom die op hoogst ordinaire wijze wordt geëtaleerd maar die ook levensgevaarlijk kan zijn. Hoop wordt geput uit kinderlijke en onvoorwaardelijke liefde – dat is het grote verschil met, bijvoorbeeld, La Grande Bellezza. Waarin elke illusie achter de horizon is verdwenen.

Als gebruikelijk mag je de afloop zelf verzinnen.

Een prachtig boek, de klassieke ‘één adem’ was weer eens aan de orde.

Voorpagina hhBest

Reageer