Wie is online
2 bezoekers online
Voor alle nieuwe posts…

Volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Schrijf ons

Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina. Daar vind je ook richtlijnen, voor het geval dat je mail-notificaties wenst bij nieuwe 'posts' aangaande Best. 

Rubrieken
Opinie of niet?

ls een post op deze site begint met wat in de typografie heet een initiaal, zoals de A hier, bevat zij een mening of interpretatie van de schrijver.

English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archieven
september 2022
Z M D W D V Z
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Op naar de gaarkeukens van de 21e eeuw

Peter Stiekema


Zoals Bauke Mollema en Annemiek van Vleuten voor hun doen tijdens de tijdritten van zondag in Australië slecht presteerden door de gevolgen van hun respectievelijke jetlags, had ik in de nacht van zaterdag op zondag te maken met een ‘bedlag’. Het lukte me niet om na drie uur ’s nachts nog in slaap te vallen.

Hoewel ik niet van plan was om te gaan kijken naar de nachtelijke uitzendingen (het verschil in tijd met Australië is immers acht uur) ben ik toch maar opgestaan. En daar stuitte ik bij het wereldkampioenschap voor vrouwen op een jonge Duitse van 22. Haar naam Bauerenfeind, voornaam Ricarda. Leeftijd 22. Niet dat ze bijzonder goed presteerde maar die naam viel me meteen op. Bauerenfeind betekent immers zoiets als boerenvijand, of vijand van de boeren.

  

In Duitsland valt die vijandschap nog wel mee, maar in Nederland loopt die hoog op. Vooral in Haagse kringen weten ze er wel weg mee. Alle boeren die vlakbij natuurgebieden wonen, of waarvan de bedrijven er zelfs middenin zitten, moeten oprotten zo vinden veel politici en mileufreaks, zowel ter linker als ter rechterzijde van de maatschappij, maar er zit volgens mij niemand bij met de naam Boerenvijand.

Ondertussen zijn we van onze voedselvoorziening op brede terreinen nog afhankelijk van de boerenstand in ons land. Daar zou toch nog eens goed over nagedacht moeten worden. Groente, fruit, aardappelen, vlees, melk, brood, boter en kaas. Het komt allemaal via de boeren tot ons. Alhoewel ik inmiddels begrepen heb dat op vleesproducten binnenkort de mededeling wordt geplakt dat het eten van vlees schadelijk is voor ons milieu, evenals het vliegen naar uw vakantiebestemming, trouwens. Daar krijgt u een mededeling van op uw vliegticket.

Inmiddels is de energie zo duur geworden dat nogal wat tuinders in het Westland, de grote glastuinbouwgebieden in Noord- en Midden–Limburg en Zuidoost-Drenthe  overwegen om hun kwekerijen stil te leggen gedurende de wintermaanden. Daar komen dan dus geen verse sla, geen tomaten, nul komkommers en zero paprika’s vandaan, wat ongetwijfeld tot schaarste en extra duurte gaat leiden. Maar misschien laten we die dan wel overvliegen – of via de weg vervoeren – uit de warmere landen rond de  Middellandse Zee. Heel fijn voor het milieu allemaal.  En wie kan dat dan nog betalen?

Maar gelukkig hebben we Carola Schouten nog. Onze minister van Armoedebestrijding. In het vorige kabinet volledig mislukt als minister van Landbouw en Visserij. Zij gaat zich straks bemoeien met onze voedselvoorziening in de barre tijden die tot ons komen, zeker als de winter dit jaar eens streng gaat worden en pakweg twee maanden duurt. Het arme deel van de bevolking krijgt dan bijvoorbeeld een ouderwetse bedelnap, te gebruiken bij de uitgangen van winkels, bioscopen, kerken en musea. Zij krijgen ook een abonnement op de voedselbanken en mogen gratis eten halen bij de diverse voedseltrucks, de gaarkeukens van de 21ste eeuw.  Uiteraard wel met een bonnensysteem. De voedseltrucks hebben onder meer bloembollensoep, gefrituurde voederbieten en gebakken bisamrat in de aanbieding, zodat niemand echt honger hoeft te lijden. Allemaal volgens de aloude  recepten van Mina Bakgraag, daterend uit Wereldoorlog II. Ook krijgt eenieder die minder dan 30.000 euro per jaar verdient een hooikist, waarmee thuis gekookt kan worden, als u op uw hongertochten naar de schaarse boeren in de provincie nog iets eetbaars heeft gevonden. Mensen uit Den Haag en Amsterdam zijn daarvan uitgezonderd. De politici voorop.  Natuurlijk kunt u ook thuis een groentetuintje aanleggen, maar daar is het nu eigenlijk al te laat voor.  En zo moet Jan Splinter door de strenge winter zien te komen. Eet smakelijk allemaal, met spekjes erin en zo.

Een reactie op “Op naar de gaarkeukens van de 21e eeuw”

Reageer