Wie is online
5 bezoekers online
Voor alle nieuwe posts…

Volg ons op Twitter

Tweet het openingsbericht ->
Schrijf ons

Je kunt ons altijd schrijven via de contactpagina. Daar vind je ook richtlijnen, voor het geval dat je mail-notificaties wenst bij nieuwe 'posts' aangaande Best. 

Rubrieken
Opinie of niet?

ls een post op deze site begint met wat in de typografie heet een initiaal, zoals de A hier, bevat zij een mening of interpretatie van de schrijver.

Portal
Portal van bekende en vooral minder bekende bloggers en opiniemakers.
English?

Translation by Google in Chrome: please, click the right mouse button and select 'English'.

Archief
februari 2015
Z M D W D V Z
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

‘Kekt uit oe soepers’ *)

annastraat001 
De Sint-Annastraat in Breda, een van de negen straatjes in die stad, gepromoot door de Stichting Cultuurbehoud Breda onder het motto Hip Ambacht. De stichting kreeg daarvoor in 2013 de erfgoedprijs. ‘Hip Ambacht’ en het Sint-Annastraatje? Daar valt vanuit het verleden nog wel wat meer over te vertellen. (Foto in het tijdschrift in brabant.)


Het tijdschrift voor Brabants heem en erfgoed in brabant verraste zijn abonnees met een extra nummer in de aanloop tot de uitreiking van de Brabantse Erfgoedprijs 2015. Ook al welkom omdat IB zijn verschijningsfrequentie vorig jaar om financiële redenen van zes naar vier nummers heeft moeten terugbrengen. Het extraatje mag er wezen: veel info over de stand van zaken met het Brabants erfgoed en over de mensen die daar met hart en ziel aan werken.

*) Breda’s: Kijk uit (je ogen).

 

 

De Sint-Annastraat in Breda loopt van de Catharinastraat naar de Veemarktstraat. Er is verder een doorgang naar de Grote Markt, via het Stadserf. Tegenwoordig is het een gezellige straat met leuke winkeltjes, vandaar ook de tekst ‘Hip Ambacht’ op de foto in het tijdschrift.

Maar erfgoed is meer dan steen. Grappige coïncidentie: rond 1910 werd in de Sint-Annastraat vooral het oudste beroep ter wereld uitgeoefend. En het volgende gegeven heb ik uit de eerste hand, want van mijn ouders.

Onderwijzer Fons Smeur (een schuchter persoon, die aan mijn moeder in haar meisjestijd vroeg: ‘Mag ik je kussen?’ Waarop zij: ‘Zoiets vraag je niet, dat doe je gewoon.’) fietste eens haastig door die straat, toen hij bijna een spelend kind omver reed. Hing er een vrouw uit het raam die hem toeriep: ‘Kekt uit oe soepers, of ge mokt ‘n nieuw!’

Reageer