‘Film’-rubriek
Het leven kán toch de moeite waard zijn
Le Hérisson: een suïcide die ‘bij nader inzien’ niet doorgaat
Door Guido t’Sas
De 11-jarige Parijse rijkeluisdochter en kunstzinnig aangelegde wijsneus Paloma neemt zich voor, op haar twaalfde verjaardag zelfmoord te plegen, met behulp van de pillen van haar daaraan en aan champagne verslaafde moeder…
Motief: Het leven heeft, zelfs voor een virtuele miljonaire, niets bijzonders te bieden. Je eindigt als een goudvis, zwemmend langs de wanden van een glazen kom.
Film van Mona Achache, die donderdag en vrijdag in de cyclus 50+ van het Biobest Theater is te zien.
Een film voor moeders en dochters
Fish Tank (in 50+ cyclus) beklemmende Engelse psychothriller
Eigenlijk is de 15-jarige schimmel (even oud als zijzelf) die aan een ketting op het woonwagenkampje staat het enige levende wezen dat Mia kan vertrouwen. Haar poging, het paard los te maken – wat haar bijna op een aanranding komt te staan – is een daad van verzet tegen alles en iedereen. Rond Mia is de film FishTank opgebouwd, die vrijdag en zaterdag te zien is in de 50+ cyclus van het Biobest Theater.
Moeder en kind in de storm
Door Sante Brun
Een mooie, bijna on-Hollandse combinatie voor een oer-Hollandse film: de eeuwige strijd tegen het water, en daarin de onverbrekelijke band tussen moeder en kind. Ziedaar de samenvatting van de in september uitgekomen film ‘De Storm‘ van regisseur Ben Sombogaard. Meer
Terugkijken op film en tijdperk
Bittere rijst – Riso Amaro – was een film die je in Nijmegen niet te zien kreeg. Het heeft dan ook zestig jaar geduurd voordat ik hem in zijn geheel heb gezien, gisteravond om precies te zijn. Het probleem met zo‘n oude film is, dat hij in de tijd overdekt raakt met stof en flarden van wat er op gevolgd is. Voor de hand liggend voorbeeldje: het optreden van de toen achttienjarige Silvana Mangano als de rijstwerkster die de mannen het hoofd op hol brengt, werd door de katholieke kerk sterk afgekeurd, waardoor de film in Italië een enorm kassucces werd. Sante Brun kijkt hier terug op een film en een tijdperk.
The Young Victoria, de betere kostuumfilm
‘De betere kostuumfilm’. Meer kan ik er niet van maken, als men mij om m’n oordeel zou vragen over The Young Victoria, die donderdag en vrijdag in het Biobest Theater te zien is in de cyclus 50+.
Van koningin Victoria, die maar liefst 63 jaar en zeven maanden het toenmalige Britse wereldrijk heeft geregeerd en naar wie een tijdperk is genoemd (vooral gekenmerkt door preutsheid) moet nog een onderbroek zijn bewaard, waarvan de doorsnede 1,5 meter is. Strek uw armen, als had u een grote vis gevangen.
Maar dit valt natuurlijk allemaal buiten het bestek van deze glamourfilm, die nauwelijks buiten de paleizen en bijbehorende tuinen komt. Hoogstens zie je het boze gepeupel aan de hekken, als de jonge koningin een onnozel politiek blundertje heeft begaan, dat nochtans een regering de kop kost.
