Archief van de rubriek ‘Breda’
IJsbaan (2)
zondag 5 februari, 2012 | 
Geplaatst door: 
Die ijsbaan van de Vereniging IJsvermaak in Ginneken (waarvan rechts het allang afgebroken paviljoen) vertegenwoordigt toch wel een flinke hap van mijn jeugdherinneringen, realiseer ik me nu. Zo denk ik aan de tijd na de oorlog dat het bedijken van dit stuk Bouvignewei een project was van de DUW. Afkorting van ‘Dienst Uitvoerende Werken’ ten behoeve van werklozen. Niet echt verheffend. Ze werkten met schoppen en van die karretjes op rails en dat trok vooral mijn aandacht, spoorfanaat die ik was.
Geplaatst in 
Woningprojecten Oirschot in gevaar
De woningbouwprojecten Tamboer, Moorland Oost en De Hille in Oirschot zullen waarschijnlijk voorlopig niet van start kunnen gaan. De woningbouwcorporatie Sint Laurentius, in Breda, die hier als projectontwikkelaar zou fungeren, heeft namelijk van onder anderen het Ministerie van VROM opdracht gekregen ‘pas op de plaats te maken’. Dit heeft te maken met de situatie op de woningmarkt. Laurentius geeft op haar website informatie over de toestand.
Beatrix met hoofddoek niet nieuw
 |
Beatrix met een hoofddoek is helemaal niet nieuw. Een foto uit ca.1950, toen ze nog prinses was. Klik op de miniatuur voor de volledige weergave. |
Koppenmaker BN DeStem:
Ochtendmarkt Breda afgeblazen vanwege storm.
Decemberverhaal
Punch en Boterletter. Decemberverhaal van Henri t’Sas (1877-1966) in pdf-formaat, ook geschikt voor I-pad en andere tablets of smartphones.
Overheid houdt hoofdpijn bij ICT
Overheid en geparenteerde diensten hebben chronische hoofdpijn bij het omgaan met ICT. Voor alle duidelijkheid: dat staat voor Informatie- en ComputerTechnologie. Het is (te) duur, het werkt niet of onvoldoende en het is onveilig. Een aansprekend voorbeeld vinden we nu weer bij de gemeente Oirschot, waar de aanleg van draadloos internet (WiFi) voorlopig is afgeblazen.
Verder op Manieren
Een ‘klassieke’ leraar
Verhalen over afbrokkelend gezag van docenten in de klas en het pestgedrag van leerlingen, is voor mij aanleiding een column uit maart 2007 op te diepen over een leraar klassieke talen uit mijn tijd op het Onze Lieve Vrouwe Lyceum in Breda.
‘Op Schoolbank.nl zag ik een foto van klas 6 gymnasium beta, 1963 en 1964. Dat is na mijn tijd. Verrassing: meegeportretteerd als klasseleraar: “de heer Pouleyn”.
Dr. P.C. Pouleyn! Mijn leraar klassieke talen rond 1952. Hij moet minstens 25, misschien wel 30 jaar voor de klas hebben gestaan, want mijn oudste broer wist nog verhalen uit de jaren dertig over Pouleyn te vertellen.
Die verhalen waren niet positief, want Pouleyn schijnt toen op het genante af te zijn gepest. Ik zeg maar vast dat dat in mijn tijd absoluut niet het geval was – integendeel. Ik heb nauwelijks leraren gekend die populairder bij de leerlingen waren dan hij.’
Verder op Manieren
Zevensprong
Telkens als ik iets lees of hoor over die Klaas-Carel Faber <- de oorlogsmisdadiger die op tweede kerstdag 1952 ontsnapte uit de Bredase koepelgevangenis – beter bekend als De Paraplu – moet ik weer denken aan De Zevensprong. Vanuit mijn uiteraard niet geheel betrouwbare geheugen, meen ik te weten dat hij bij die vlucht deel uitmaakte van een groep van zeven. ‘Heb je wel gehoord van de zeven, de zeven’ etc.
Verder op Manieren
Breda Anders
Korte wandeling op zaterdagmiddag door de binnenstad Breda. Kijk, de Grote of Onze Lieve Vrouwekerk is weer eens in restauratie. Het Begijnhof heeft pas een grote opknapbeurt achter de rug. Alleen, opeens zien we een planologische blunder. Hoogbouw verderop die de kleinschaligheid naar de knoppen heeft geholpen. Tenslotte: grapje van een designwinkel aan de Catharinastraat.
Gedoe om een dorpswapen
Een Bredase wethouder van erfgoed wil het stadsdeel Ginneken, ooit een zelfstandige gemeente, zijn wapen (sinds 1744!) afpakken. Op grond van een waandenkbeeld. Over een koe en het rooster van de heilige Laurentius.
Lees de column op Manieren
Meer dan twee eeuwen oude drukkerij failliet
Broese & Peereboom ook 120 jaar uitgever Bredasche Courant
De 227 jaar oude drukkerij Koninklijke Broese & Peereboom, gevestigd aan het Spinveld in Breda Noord, is failliet. De curator bekijkt de mogelijkheid van een doorstart, maar het zicht daarop lijkt even hopeloos als dat op de genezing van de filosoof en dichter J.W. von Goethe, waarover de door deze drukkers uitgegeven Bredasche Courant op 9 december 1830 berichtte:
‘Duitschland. Weimar, den 26 November. Heden is de geheimraad Goethe door eene ernstige bloedstorting gevaarlijk aangetast, en laat weinig hoop op zijn leven over.’
Goethe redde het overigens nog tot maart 1832.
Tijdschrift ‘Brabants’, no. 30, juni 2011
Facsimile van een artikel over Henri t’Sas, de Brabander die vooral Zuid-Nederlander was. Uit: Brabants, kwartaaluitgave over Brabantse taal, literatuur, muziek, dialect en naamkunde. Jaargang 8, nummer 2 (serienummer 30), juni 2011
Oorlogsdrama op de Vloeiweide, bij Breda
Familieboek Koyen geeft belangrijke aanvullende informatie over het oorlogsdrama op de Vloeiweide (1944) bij Breda.
Naar artikel De wonderbaarlijke stilte in ‘n natuurgebiedje bij Breda
Diest heeft meer
Diest heeft meer dan je denkt. Of liever: Diest heeft er meer. Beelden van begijnen, in brons en in steen, in het al in 1926 (!) door deze religieuzen verlaten begijnhof. Ik vind dat rijkelijk vroeg, als je in aanmerking neemt dat het laatste begijntje, zuster Frijters, in dat van Breda rond 1960 overleed. En pakweg 15 km ten zuiden daarvan gelegen Hoogstraten fotografeerde ik de laatste begijn in 1954.
Al die begijnhoven voeden de nostalgie met sculpturen. In Breda zijn het twee kwebbelende zustertjes. Ik heb iets met die plek, al was het alleen maar vanwege het Zondagmorgenversje dat mijn vader rond 1920 schreef. Hij ging er (geboren in 1877) trouwens naar de kakschool.
Verder op Manieren
Hans van Mierlo (1931-2010) mijmert over zijn jeugd
Aan memoires is hij nooit toegekomen. Hij had een natuurlijke aversie tegen het obligate en misschien vond hij zichzelf ook geen briljant schrijver, waarin hij aantoonbaar – weer eens – gelijk had. Hans van Mierlo, journalist, politicus, denker en mede-oprichter – icoon – van de naar staatsrechtelijke vernieuwing strevende politieke partij D66, overleed (op 11 maart) een jaar geleden op 78-jarige leeftijd.
Er is nu toch een boekje van hem verschenen, van nauwelijks tachtig bladzijden. Zoals de titel, Het kind en ik (naar een opgenomen gedicht van Nijhoff) al zegt, gaat het voornamelijk over zijn jeugd in Ginneken, tegenwoordig stadsdeel van Breda, en over zijn familie, zijn ouders, Wereldoorlog 2, die hij mede moest doorstaan, kortom de niet weg te cijferen achtergrond van alles. Hans van Mierlo was dus ook een nostalgicus, een romanticus en een gevoelig mens, maar dat laatste wisten we al.
