hhBest – Sinds 1998

‘Boeken’-rubriek

Paul Theroux wordt nog altijd beschouwd als  een van de grootste levende reisschrijvers, maar een beetje tweederangs als romancier. Dat laatste is ten onrechte.
Door Sante Brun
In ‘A Dead Hand ─ A Crime in Calcutta‘ van Paul Theroux is Jerry Delfont een reisschrijver die stukjes maakt voor ‘reisbladen‘, maar die in Calcutta is gestrand met een ‘writer‘s block‘. Delfont is de ikfiguur. Theroux is ook altijd de ikfguur in zijn boeken, maar in dit geval is hij dus ook iemand anders, namelijk Jerry Delfont. Tijdens zijn verblijf in Calcutta wordt Delfont door een medewerker van het Amerikaanse consulaat zelfs voorgesteld aan de echte Paul Theroux, die een beetje neerbuigend tegen deze mindere collega doet en door hem dan ook een eikel wordt gevonden. Delfont heeft zelfs het gevoel dat Theroux hem het onderwerp dat hij intussen gevonden heeft, afhandig probeert te maken.

Meer

Aan het einde van het tweede deel (600 blz) steekt er een bewegende vinger uit een pas gedolven graf. Er passeert een vos, die zojuist een spitsmuis heeft verorberd. Die rekel doet, wat ieder mens zou hebben gedaan, hij kiest het hazenpad (Of die haas daar blij mee is, laat ik in het midden

In dat tweede deel van de Millennium-trilogie van Stieg Larsson (1954-2004)herrijst iemand dus uit de dood. Eigenlijk vind ik dat het enige zwakke, want gezien de aard van de verwondingen volstrekt onwaarschijnlijke moment in de twee verhalen van elk ca. 600 pagina’s die ik inmiddels heb gelezen: Het eerste draagt de onmogelijke titel Mannen die vrouwen haten, het tweede De vrouw die met vuur speelde.

Meer

Reve, de jonge jaren, 1923-1962

Door Sante Brun
We treffen Gerard Reve, de schrijver van stad en land, in het eerste deel van zijn biografie in een ongelukkige periode; hij heeft één boek geschreven dat met enig succes in 1947 is uitgekomen, maar nauwelijks inkomsten oplevert in de periode die de biografie omvat: van 1923 tot 1962: De Avonden. Daarnaast enkele novellen: Werther Nieland en De Ondergang van de familie Boslowits. De door Nop Maas beschreven periode kan gezien worden als een van weifelmoedigheid over ‘hoe nu verder‘, zowel met zijn persoonlijk leven als met de literatuur. Meer

Door Sante Brun
De nieuwe roman van Niccolò Ammaniti heet ‘Che la festa cominci‘, in het Nederlands al voor te bestellen onder de titel ‘Laat het feest beginnen‘ . Ammaniti heeft de afgelopen jaren in recordtempo een aantal prachtige boeken het licht doen zien, waarvan ik ‘Come dio comanda‘ (Zoals god het beveelt’) nog altijd het beste  vindt. Tot nu toe was altijd een jongen van twaalf of veertien jaar de hoofdpersoon tegen wiens achtergrond Ammaniti het moderne Italië schildert, het land van obscene rijkdom van een steenkoude asociale middenklasse enerzijds en een rechteloze en al even asociale onderklasse anderzijds.

Meer

Op 14 december 2009 schreef ik op deze plaats, naar aanleiding van de toekenning van de PC-Hooftprijs aan Charlotte Mutsaers, voornemens te zijn zo gauw mogelijk iets van haar te lezen. Aangespoord door de originaliteit van haar geest, zoals ik die had geproefd uit gesprekken met haar en artikelen over haar werk. Het werd Koetsier Herfst. Een hilarisch boek.

Lees op Manieren: ‘Bij Mutsaers botst alles met de conventies’.

Door Sante Brun

De familienaam Watanabe komt heel veel voor in Japan (staat op de vijfde plaats van meest voorkomende namen) en Toru Watanabe zou wel eens het equivalent van Jan de Wit kunnen zijn. Dat is geen onbelangrijke constatering na het lezen van Norwegian Wood (Noruwei no mori) van Haruki Murakami (35ste plaats). Dit boek, geschreven in 1988, is buiten Japan het bekendste boek van Murakami, in Japan heeft het de status die Kees de Jongen heeft in Nederland: iedereen heeft het gelezen en het was en is ook een cultboek, waarin de Japanse jeugd beschreven werd als een groep die zich alleen nog voorwaardelijk herkende in de oude Japanse waarden en normen. En Watanabe staat symbool voor die jeugd. Meer

‘Ik ga nu eerst mascara opdoen voor de fotograaf. En mijn man is naar buiten, op zoek naar champagne.’
Charlotte Mutsaers ten voeten uit, zoals ze met nrc praat na het bekend worden van haar onderscheiding met de hoogste literatuurprijs, de PC Hooft.

Mutsaers’ werk is volgens de jury een pleidooi voor de verwondering, de betovering, de bevangenheid, het enthousiasme. Zij is, vooral in het verleden, ook schilderend ‘onmiskenbaar een dubbeltalent’, zo luidt het verdere commentaar.

Lees verder op Manieren

  Kees van Meel van Stadsradio Breda praat met boekenvakman Hein van Kemenade over de nieuwe roman van J.M. Coetzee Zomertijd. Voorafgaand daaraan, de column van Guido over de slagersfamilie Beerens in Best, zoals uitgesproken in het programma Best Interessant van Omroep Best op 16 september 2009. Je kunt na het starten van de Mediaspeler naar Manieren gaan om de column mee te lezen.

 Start Mediaspeler NB: In Firefox wordt het mp3-bestand opgeslagen, waarna je het kunt afspelen. Duur: ca. 15 minuten, inclusief muziek.

Meer

Er worden ook regelmatig boeken besproken in podcasts (audio).

Klik daarvoor in het menu  links op ‘Podcasts’

Boekbespreking door Sante Brun

  In het boek waarmee Niccolò Ammaniti in 2007 feitelijk doorbrak en de Premio Strega kreeg, Come Dio comanda, staat een jongetje van een jaar of twaalf, dertien, veertien in het centrum van de gebeurtenissen: Cristiano Zena die het moet zien te rooien met zijn botte Hitleraanbidder van een vader en diens krankzinnige vrienden.

Meer