Archive for maart, 2011
Taylor
maart 24th, 2011 | 
Author:
Door toevallige omstandigheden is Elizabeth Taylor de actrice van wie ik de meeste echte ‘voetafdrukken’ heb mogen aanschouwen. Ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw bezocht ik de Mexicaanse badplaats Puerto Vallarta, waar Taylor en Richard Burton elk een huis hadden, door een brug over de straat met elkaar verbonden. Ik heb er een poosje naar staan gapen, ze was er, naar verluidde, al jaren niet meer geweest en het zag er ook niet echt uit als een pand waar een miljoenen verdienende Hollywoodster erg mee te koop zou willen lopen.
Posted in 
Geslachtsloos
|
In Best zijn oude wonden opengereten, nu de gemeente na jaren de ‘wereldpremière’ heeft georganiseerd van een in haar opdracht gecomponeerd muziekstuk ter herinnering aan het aldaar geïnitieerde homohuwelijk. De homowereld, in het bijzonder die rond de in Best gemaakte Gay Krant, heeft altijd een beeld gewild, De gemeente heeft dat niet aangedurfd, uit angst voor vandalisme. Het beleid aangaande kunst in de openbare ruimte in Best is sowieso nogal omstreden. De vraag is ook, wat onder openbare ruimte moet worden verstaan, want hoe moet de sculptuur van een minnekozend heterostel met een ‘geslachtsloze’ mannelijke helft in een voortuin in het hartje van het dorp worden opgevat? Lees de column op Manieren |
 |
Treurenburg
Handig, zo’n stadsplattegrond. Hij staat links van Café Treurenburg, vlakbij de Hedelse brug. Een stip vertelt waar je bent. Verdwalen hoeft niet. Toch kun je het spoor bijster raken. Het kompas op de iPhone van Joep Lennarts bracht hem naar de Maas.
Grind in m’n buik. Kiezelverdriet. Of is het van de sterke koffie in truckerscafé Treurenburg? Tweede kopje. Dit is de negentiende dag dat vriend en fotojournalist Joep vermist is. Op vrijdag 25 februari is hij tussen 04.00 en 05.30 uur van Den Bosch naar de Maas gereden. Nooit meer omgekeerd.
Lees de column in Bossche Kroniek van Eric Alink
Geen standpunt over ouwe moer
Wij hebben er helemaal geen mening over op na te houden hoe en wat iemand met zijn of haar lichaam doet en met datgene dat daar eventueel aan ontspruit, uiteraard opnieuw behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet.
Smaad!
Mevrouw Ingrid Spapens-Reijnders, ex-ambtenaar van de gemeente Oirschot, overweegt volgens Eindhovens Dagblad een aanklacht wegens smaad tegen (eveneens) ex-wethouder Ted van de Loo voor diens uitlatingen in het tv-programma Zembla over de Brabantse megastallen.
Bij ‘overwegen’, denk ik altijd: schiet daar eens mee op, of geef maar meteen toe dat je overweging tot niks leidt.
Van de Loo beschuldigde Spapens van ‘lekken’ naar de boeren toe en van belangenverstrengeling, door het combineren van haar ambtenaarschap met een adviesbureau ten gerieve van die agrariërs.
Verder op Manieren
ING schrok zich te pletter
De Raad van Bestuur van de ING Bank moet zich te pletter zijn geschrokken van de reacties op zijn stommiteit (Ronald Plasterk in de Volkskrant van heden: ‘Top ING kan toch zelf nadenken’) met de bonussen, een woord dat daar trouwens opeens taboe lijkt te zijn. Bestuursvoorzitter Jan Hommen: ‘Variabele beloning’
Ik weet haast wel zeker, dat het politieke geharrewar dat daaruit voortvloeide, inclusief het gebazel van Jan-Cees de Jager, qua efect op de toplieden niet in de schaduw kan staan van de woede onder de klienteel.
Verder op Manieren
Kneuterige Knut
Kneuterige Knut, die onder een ongelukkig gesternte geboren ijsbeer in de Tiergarten van Berlijn, waarom zou je daar als medium überhaupt over schrijven, tenzij je, om met Jos Kessels te spreken, flipperkast wil zijn? Ja, waarom wordt de ‘pensionering’ van zeehondjes-Lenie in Pietersburen vermeld, als was ze de abdicerende Beatrix? Maar Knut dus. Sante Brun wijdt er een in memoriam aan, zij het wel op zijn manier.
Krijgsgehuil
Als je nog twijfelt, koop dan eens een paar keer De Telegraaf, deze week. Elke dag dat krijgsgehuil op de voorpagina. Je schaamt je dat je mens bent. Een woord ter ontnuchtering: Stel de drieste aanvallen van Sarkozy en Cameron, die als houwdegens niet onderdoen voor Khadaffi, leiden tot de overwinning van de pickuptrucks – dan willen de Fransen en de Britten toch zeker hun aandeel in de winst verzilveren door voorlopig de baas te blijven in Libië.
Volg deze gezonde redeneertrant verder op SanteLOGie
Tegen beter weten in naar La Rosa in Simpelveld
Les een: als je van een restaurant een kortingsbon in de bus krijgt, nooit gebruik van maken, kan niks zijn.
Les twee: 95 procent van de Italiaanse restaurants in Nederlands zijn geen Italiaanse restaurants.
En dat terwijl ik mezelf tot de gevorderden reken, les 50 al lang achter de rug. En dan toch naar zo’n ballentent toe gaan.
Het slachtoffer is ditmaal La Rosa.
Lees verder op SanteLOGie
The Father, boek bedoeld als film
Boekbespreking door Sante Brun
Vito Bruschini is een Italiaanse journalist die liefhebbert in geschiedenis, en zich graag mag aanschurken tegen de grote wereld van de Hollywoodfilm. Daar is natuurlijk geen bezwaar tegen. Ook niet tegen het feit dat hij zijn eerste roman feitelijk uit commerciële motieven heeft geschreven. Na Mario Puzo’s The Godfather – was iets dergelijks niet meer geschreven, had een vriend eens tegen hem opgemerkt, het werd tijd voor een ‘vervolg’.
