hhBest – Sinds 1998

Aan het einde van het tweede deel (600 blz) steekt er een bewegende vinger uit een pas gedolven graf. Er passeert een vos, die zojuist een spitsmuis heeft verorberd. Die rekel doet, wat ieder mens zou hebben gedaan, hij kiest het hazenpad (Of die haas daar blij mee is, laat ik in het midden

In dat tweede deel van de Millennium-trilogie van Stieg Larsson (1954-2004)herrijst iemand dus uit de dood. Eigenlijk vind ik dat het enige zwakke, want gezien de aard van de verwondingen volstrekt onwaarschijnlijke moment in de twee verhalen van elk ca. 600 pagina’s die ik inmiddels heb gelezen: Het eerste draagt de onmogelijke titel Mannen die vrouwen haten, het tweede De vrouw die met vuur speelde.

Het doet allemaal niets af aan de verbluffende kwaliteit van deze Zweedse thrillers, waarvan alleen al in het Nederlandse taalgebied ‘n half miljoen exemplaren over de toonbank gingen en die daardoor tot de best verkochte boeken van 2009 werden.

Larsson was journalist, vandaar dat uiteenlopende vormen van journalistiek in zijn boeken een belangrijke rol spelen. Naast internet en computertechnologie.

Een onderzoeksjournalist revancheert zich op grandioze wijze na een mislukte ontmaskering (met gevangenisstraf tot gevolg) van een witte-boord-crimineel. Hij wordt geholpen door een zogenaamd psychisch gestoorde, gewelddadige meid met een IQ van pakweg 140, die je ook op het gebied van computerhacking niets meer hoeft te leren. Die jonge vrouw krijgt een hoofdrol in het tweede deel en, hoewel de omstandigheden van haar een crimineel hebben gemaakt, oogst zij – en niet alleen van de lezer – mededogen en sympathie.

Er is naast computermisdaad en vrouwenhandel, nauwelijks een facet van het criminele circuit aan te wijzen dat niet in beeld komt. Larsson neemt de gelegenheid te baat om de psychiatrie, de rechterlijke macht, advocatuur, veiligheidsdiensten, de politie en de media in Zweden te fileren, waarbij de maatschappij er uiteraard niet al te voordelig van af komt.

De complexiteit van het geheel en het aantal betrokken personen en partijen vormt geen belemmering voor ononderbroken spanning.

Jammer voor de schrijver dat hij zijn succes niet meer heeft kunnen beleven. Hij overleed plotseling op nog geen 50-jarige leeftijd.

3 reacties naar “Een bewegende vinger uit een pasgedolven graf”