hhBest – Sinds 1998

De Gran Torino is een type Ford uit het begin van de jaren zeventig, met alle blitse kenmerken van dien. Walt Kowalski koestert zijn exemplaar, in de gelijknamige film van en door Clint Eastwood, meer dan 35 jaar later als de enige lieveling die hem nog rest, sinds zijn vrouw is overleden en zijn kinderen en kleinkinderen steeds verder van hem afgroeien. Tenslotte heeft Walt nog, zegt hij, in de Fordfabriek persoonlijk de versnellingsbak erin gepleurd. Deze film, donderdag en vrijdag te zien in de serie 50+ van Biobest Theater, kun je gerust de kroon op de carrière van de bijna 79-jarige Clint Eastwood noemen.

Als Thau, een Hmong-immigrant (Vietnam of daaromtrent) van de tweede of derde generatie, opgestookt door de straatbende van zijn neef, een mislukte poging doet, de Gran Torino van zijn buurman te stelen, komt er een lawine op gang.

Kowalski, een Korea-veteraan van Poolse komaf, met alle kenmerken van de conservatieve, racistisch denkende Amerikaan, is zo ongeveer de laatst overgeblevene van zijn soort in een door Aziaten ingenomen wijk. Hij denkt zich omringd door vijandigheid en in zijn sjagrijnige obstinaatheid, nog gevoed door het stompzinnig gedrag van zijn nakroost, wijst hij natuurlijk ook de toenaderingen van de pastoor (’een 27-jarige maagd’), die hem ‘op dringend verzoek van zijn overleden vrouw’ de biecht wil afnemen, van de hand.

Thau, de gemankeerde autodief, is een watje. Walt Kowalski raakt juist daardoor in hem en zijn familie geïnteresseerd. Er ontstaat een boeiende confrontatie van culturen, waarna Walt partij kiest voor zijn Aziatische buren, als die geschoffeerd en belaagd worden door de straatbende. Als die ook nog eens de zus van Thau aanrandt, besluit Walt, die trouwens niets meer te verliezen heeft, tot het uiterste te gaan. Daarvóór laat hij zich waarempel de biecht afnemen, een biecht als van een schoolkind. En uiteindelijk rijdt Thau toch de toekomst tegemoet in die Gran Torino.

Deze film, donderdag en vrijdag te zien in de serie 50+ van Biobest Theater, kun je gerust de kroon op de carrière van de bijna 79-jarige Clint Eastwood noemen. Op de carrière dus van een alround filmmaker en acteur. Hij heeft zich de rol van Kowalski op het hoogbejaarde lijf geschreven. Een film, waarbij je regelmatig je nagels in de handpalm drukt van spanning, maar waarbij ook heel wat valt te grinniken. Dit kenmerkt allemaal het ware vakmanschap van Eastwood.