De viool en de luit
Wat waren de tijden ver voor de Europese Unie toch veel eenvoudiger.
Mijn vader, die voordrachtkunstenaar was, reisde met zijn luit regelmatig naar het buitenland. Dat ging altijd met de trein, via Roosendaal. Daar kwam de douane dan in de coupé ‘s. Vroegen ze eens aan mijn vader over het harde, wel anderhalf meter lange etui waarin de twaalfsnarige luit zat: ‘Wat zit daar in’.
‘Dat is een luit en daarmee sta ik geregeld op de planken.’
Verder op Manieren






Update: Lees ook dit even.
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120922_006